در حالی که خطر سیل شهر تهران را تهدید می کند وپلیس تهران دستور تعطیلی واحدهای صنفی شمال شهر را صادر کرده است، کارشناسان هواشناسی، روز سه‌شنبه ششم فروردین از احتمال طغیان رودخانه‌ها و سیلابی شدن ۱۸ نقطه دیگر ایران خبر دادند. بنا به گزارش ایرنا، این کارشناسان وقوع سیلاب در استان‌های خوزستان، ایلام، کرمانشاه، لرستان، کهکیلویه و بویراحمد، چهار محال بختیاری، بوشهر، فارس و اصفهان بر اثر رگبار و رعد و برق شدید را پیش‌بینی کرده اند. این هشدارها در حالی است که بارش شدید باران و جاری شدن سیل در روزهای گذشته تلفات جانی و خسارت‌های سنگینی را در مناطق مختلف ایران به همراه داشته است.

با افزایش تلفات انسانی و خسارت های سنگین ناشی از جاری شدن سیل و طغیان رودخانه ها و افزایش احتمال شکسته شدن بعضی از سدها، ضعف و درماندگی نهادهای حکومتی در ارسال کمک های لازم به مناطق سیل زده بر همگان آشکار شده است. ضعف و درماندگی نهادهای حکومتی در ارسال کمک به این مناطق چنان آشکار است که بنا به گزارش روزنامه حکومتی “انتخاب” برخی از خودی های رژیم هم طی نامه های سرگشاده به روحانی، خواستار عزل وزیر کشور به دلیل ضعف وی در مدیریت این بحران طبیعی و پیامدهای آن شده اند.

اما در شرایطی که خودی های رژیم نیز به ضعف مدیریت این بحران اعتراف می کنند، بنا به گزارش خبرگزاری حکومتی ایسنا، “جواد جاویدنیا” معاون دادستان کل رژیم جمهوری اسلامی، هر گونه جمع آوری کمک‌های مردمی توسط اشخاص و سازمان‌های معروف و شناخته شده جز از طریق جمعیت هلال احمر و کمیته امداد را ممنوع اعلام کرده است. البته معاون دادستان کل رژیم اسلامی به بهانه و توجیه مقابله با کلاهبرداری هایی که گویا تحت پوشش جمع آوری کمک های مردمی صورت گرفته این حکم ضد انسانی را صادر کرده است، اما واقعیت این است که سران رژیم جمهوری اسلامی از گسترش روحیه همدردی و نیروی همبستگی و سازماندهی مستقل کمک های مردمی به سیل زدگان هراس دارند.

سران رژیم جمهوری اسلامی تجربه صحنه های شکوهمند ابراز همبستگی و سازماندهی جمع آوری و ارسال کمک های انسانی به زلزله زدگان استان کرمانشاه از جانب مردم کردستان و برخی دیگر از شهرهای ایران را فراموش نکرده اند. سران رژیم می خواهند از هر گونه فرصت و امکانی برای ابراز وجود قدرت همبستگی مردم جلوگیری کنند.

مردم ایران به یاد دارند که بعد از وقوع زمین لرزه آبان ماه سال ۱۳۹۶ در استان کرمانشاه و درماندگی آشکار نهادهای حکومتی در ارسال کمک های مورد نیاز به زلزله زدگان و آوارگان این واقعه، چگونه توده های مردم در شهرها و روستاهای کردستان و برخی دیگر از شهرهای ایران دسته دسته با هر امکان و توانی که در اختیار داشتند وسایل و محموله های کمکی لازم را به اکیپ های ویژه جمع آوری این کمک ها که در نقاط مختلف شهرها استقرار یافته بودند تحویل می دادند و چگونه امدادگران مردمی به رغم کارشکنی های مأموران و کارگزاران رژیم به طور مستمر کمک های جمع آوری شده را به نواحی زلزله زده انتقال می دادند.

در آنزمان توده های مردم کردستان در برابر رفتار ضد انسانی مقامات حکومتی در عدم ارسال کمک های مورد نیاز به مناطق زلزله زده، با ارسال کمک های بی دریغ خود و نشان دادن صحنه های با شکوهی از همبستگی انسانی با آسیب دیدگان و آوارگان این واقعه واکنش نشان دادند.

اما به رغم اینها درماندگی رژیم در انجام عملیات امداد و نجات، و کندی در ارسال کمک های اولیه به سیل زدگان تنها عامل افزایش تلفات و بروز بحران انسانی بعد از جاری شدن سیل و طغیان رودخانه ها نیست. درجه بالای آسیب پذیری مردم در برابر این نوع سوانح طبیعی ریشه در سیاست های سرمایه دارانه زیست محیطی رژیم جمهوری اسلامی دارد. بنا به اعتراف حسن روحانی در نشست با جمعی از وزیران و مسئولان اجرایی رژیم در روز سه شنبه ششم فروردین ماه، سیاست های بحران زای زیست محیطی خود رژیم نقش مهمی در ابعاد ویرانگر این سانحه طبیعی داشته اند.

روحانی در این نشست گفته است: “وقتی به طبیعت ظلم کنیم، رودخانه‌ای را خشک کنیم و یا کانالی را مسدود کرده و جنگلی را تخریب کنیم، اینگونه با مشکل مواجه خواهیم شد.”

سوانح طبیعی در مناسبات سرمایه داری، در نظامی که منابع ثروت و قدرت در دستان اقلیت سرمایه داران و دولت قرار دارد همواره بیشترین قربانیان را از اقشار محروم جامعه می گیرد. اگر وقوع سیل و طغیان رودخانه ها یک سانحه طبیعی است، اما ابعاد تلفات و بافت طبقاتی تلفاتی که از خود بر جای می گذارد و پیامدهای آن مهر جامعه طبقاتی را برخود دارد.

فقط کافی است بخشی از منابعی را که رژیم جمهوری اسلامی صرف تجهیز نیروهای سرکوبگر، پروژه های اتمی، دستگاه تبلیغات، جنگ های ویرانگر منطقه ای و هزینه استخدام صد ها هزار آخوند برای ترویج جهل و خرافه مذهبی می کند را به پروژهای مقابله با احتمال وقوع این نوع سوانح طبیعی و مبارزه با فقر و تأمین مسکن مناسب اختصاص داد تا تلفات این گونه سوانح طبیعی را پایین آورد. با اینحال در تمام جوامع سرمایه داری چگونگی عکس العمل دولت های حاکم در مقابله با قهر طبیعت، تابعی است از سطح مبارزات و میزان سازمانیابی مردم و پیشروی آنها در راستای متعهد کردن دولت ها به وظایفی که باید انجام دهند.

در شرایط کنونی تنها با نیروی همبستگی و سازماندهی جمع آوری کمک و ارسال آن به سیل زدگان و اعتراض یکپارچه به بی توجهی و سیاست ضد انسانی رژیم در این زمینه است که می توان رژیم جمهوری اسلامی را وادار کرد که بودجه و امکانات لازم را به سیل زدگان اختصاص دهد و خسارات مادی وارد آمده به آنان را جبران کند.


یک کودک کار که در تهران به واکس زدن کفش مردم اشتغال دارد، امروز بخشی از درآمد روزانه‌ی خود را به مردم سیل زده هدیه کرد.

اﻱ ﻛﺎﺵ مسئولان اﻧﺪﻛﻲ ﺷﺮﻡ ﺩاﺷﺘﻨد

ﻧﻨﮕﺘﺎﻥ ﺑﺎﺩ ﻓﺮاﺩﺳﺘﺎﻥ ﻓﺎﺳﺪ

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)