از دوران کودکی به ما یاد داده میشود که در برابر رفتار خوب دیگران و حسن نیت آنها تشکر کنیم و قدردانی خود را نشان دهیم.
تشکر و ابراز قدردانی مهم است زیرا این مسئله را به رسمیت میشناسیم که طرف مقابل وظیفه و اجباری برای کمک به ما نداشته اما انتخاب کرده تا به ما کمک کند. از سوی دیگر تشکر کردن نشان دادن نیاز ما به زندگی اجتماعی و دیگر انسانها است. انسان موجودی اجتماعی است و بدون کمک و همیاری جمعی نمیتواند به بقای خود در این دنیا ادامه دهد. با تشکر کردن ما این نیاز به کمک جمعی را به رسمیت میشناسیم و درجایی دیگر در حق فرد دیگری بدون اینکه کسی ما را مجبور کند کار خوبی انجام میدهیم.
قدردانی کردن سادهترین راه نشان دادن احترام ما به حضور و نقش فرد مقابل در زندگیمان است. این فرد میتواند عضوی از خانواده یا عشق زندگی ما باشد یا شخص غریبهای باشد که در هنگامیکه دستمان پر از وسیله است در را برایمان باز میکند.
اگر در مواقع نیاز تشکر و قدردانی نکنیم این میتواند بر رابطه ما با اطرافیان اثر منفی بگذارد و اینگونه نشان بدهد که ما فردی خودمحور هستیم که حسن نیت و لطف و کمک دیگری برایمان ارزشی ندارد و از همه بدتر برای شخص مقابل خود ارزش قائل نیستیم.
باید توجه کنیم که انسانها بعضی رفتارهای خاص را انجام میدهند تا از اطرافیان خود محبت، احترام و به رسمیت شناختن تلاشی که کردهاند را دریافت کنند. اگر ما کاری کنیم و در برابرش مورد تشکر و قدردانی قرار نگیریم حس میکنیم که کارمان بیارزش بوده و با بیارزش دانستن کاری که کردهایم، درنهایت حس میکنیم که ما در نظر دیگری بیارزش هستیم. آشپزی در خانواده مثال خیلی خوبی است هر بار که عضوی از خانواده با زحمت و زمان گذاشتن، غذایی برای شما آماده میکند؛ تشکر کردن از او برای غذایی که پخته، به او حس خوبی میدهد که خستگی آشپزی را از تنش بیرون کند و دریابد که تلاشش به رسمیت شناخته میشود و مورد قدردانی است.
راههای ارتباط با ما:
نظرات
این یک مطلب قدیمی است و اکنون بایگانی شده است. ممکن است تصاویر این مطلب به دلیل قوانین مرتبط با کپی رایت حذف شده باشند. اگر فکر میکنید که تصاویر این مطلب ناقض کپی رایت نیست و میخواهید توسط زمانه بازیابی شوند، لطفاً به ما ایمیل بزنید. به آدرس: tribune@radiozamaneh.com

هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.