[برای کارگران نیشکر هفت تپه و برای اسماعیل بخشی]

صبحش یک چایِ تلخ و تا شامش تلخ
وز گرسنگی شده ست ایّامش تلخ

شد سفره ی سرمایه ز کارش شیرین
تولیدِ شکر می کند و کامش تلخ

 

همبستگیِ کارگران، کارگرست
نان می خواهند و عرض شان مختصرست

این کارگرانِ هفت تپّه، بخصوص،
گر شیرین کاشتند، از آن نیشکرست

 

این کارگران، تجربه اندوخته اند
در این ظلمت، چراغی افروخته اند

این را که نباید قدمی واپس رفت
از اسماعیل بخشی آموخته اند

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)