چند شعر از: کریم دافعی تخلص به: ک.د. آزاد (شاعر معاصر کرد)
ترجمه از: خالد بایزیدی (دلیر)
۱-
«چوبه ی دار»
گفتند:
درمیان چوبه ی داروگلوله
وزندان ابدی
خودمختارباش!
یکی رابرگزین!
چوبه ی داررابرگزیدم
چون چوبه ی دار!
دارای سربلندی وشکوه وجلال است
ازآن بالا…
پاهایم مقابل
سروگوش جلادان است!
………………………………………..
«سیداره»
وتیان به ینی
داروگولله و
زیندانیکی ئه به دی!
سه رپشک به!
په تی سیداره م هه لبژارد!
چوون سییداره
خاوه ن به رزی وشکوووشانه
له وسه ره وه
قاچم له عاست
سه روگویچکه ی جه لادانه!
…………………………………………..
۲-
این رودخانه
اندکی ایستاد
سپس رفت
گاه که دخترشوخی خم شد
تاکه ازآن آب بنوشد!
……………………………………………
ئه و رووباره
تاویک راوه ستا
پاشان روی!
کاتی شوخیک داهاته وه
تائاوی لی بخواته وه
…………………………………………..
۳-
من شعرهایم را
خواهم سوزاند
برای آتش نوروزی
که به پیش دشمنان جرم است
شعری که آتش برنیافروزد
سرنوشت اش سوزاندن است
…………………………………………….
شیعره کانم ده سووتینم
بونه وروزیک
که لای دوژمنان تاوانه
شیعریک ئاگرنه کاته وه
چاره نووسی هه رسووتانه
……………………………………………..
۴-
چشمه ای که!
تشنگی ام را رفع کند
می شودمادرم
تاالاباد
…………………………………………….
کانییه ک!
تینویتیم بشکینی
ده بیته دایکم!
بوئه به د
…………………………………………….
۵-
بعضی روزها
فقط عمدی
عینک ام را
درخانه ام جا می گذارم!
تاکه هیچ نشده
آن روز
شادوآزاد
تارببینم
رخسارپیکرجلادرا
………………………………………………
روژی وایه
هه ربه ئه نقه ست
چاویلکه که م
له ماله وه به جی دیلم!
تاهه رنه بی
ئه وروژه یان
شادوئازاد
لیل ببینم
رووخساری په یکه ری جه لاد!
………………………………………………
۶-
اگرهمه!
پنجره های سپیده دم را
برویم ببندند
هرگز!
رای به ظلمت نمی دهم
……………………………………………….
ئه گه رهه مووو
په نجه ره کانی کازیوه م له روداخه ن
قه ت !
ده نگ ناده م به تاریکی

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)