نخستین واکنش رسمی حکومت اسلامی به مساله حجاب در ۱۶ اسفند ۱۳۵۷ انجام شد. کمتر از یک ماه پس از پیروزی انقلاب، در حالی که آزار و اذیت زنان بی‌حجاب در اماکن عمومی از سوی برخی انقلابیون مذهبی ادامه داشت، روح‌الله خمینی، رهبر جمهوری اسلامی ایران، زنان بی‌حجاب را «لخت» نامید و خواستار آن شد که زنان با حجاب اسلامی بر سر کار حاضر شوند. ۱۶ اسفند ماه ۱۳۵۷، روح‌الله خمینی در مدرسه رفاه گفت: «‌در وزارتخانه‌های اسلامی نباید زن‌های لخت بیایند. زن‌ها بروند اما باحجاب باشند. مانعی ندارد بروند کار کنند لیکن با حجاب شرعی باشند.»

فردای آن روز در ۱۷ اسفند ۱۳۵۷، هم‌زمان با هشتم مارس، روز جهانی زن، هزاران زن با راه‌پیمایی در خیابان‌های تهران به برخوردهای صورت گرفته با زنان بی‌حجاب، اعتراض کردند. شعارهای زنان در این راه‌پیمایی بر علیه «کسانی که به زنان بی‌حجاب حمله کرده‌اند» حاکی از ادامه برخوردهای خشونت‌آمیز با زنان بی‌حجاب است. بر اساس گزارش روزنامه کیهان، در همان روز، «گروهی از مردان در میدان ولیعهد به چند زن بی‌حجاب حمله کردند و پرتاب سنگ به سوی مردان منجر به مجروح شدن چند نفر از زنان شد.»

بیشتر بخوانید:
«سی‌و‌پنج سال در حجاب؛ گزارشی پیرامون نقض گسترده حقوق زنان در ایران»،

از انتشارات عدالت برای ایران- اسفند ١٣۹٢ 

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)