بعد از مرگ وحید صیادنصیری زندانی سیاسی در زندان های جمهوری اسلامی باید بیشتر به یاد زندانیان سیاسی-عقیدتی بود. باید بیشتر از حقوق نقض شده این عزیزان صحبت کرد تا جامعه این پیشروان عرصه آزادی بیان و مبارزان راه حقوق بشر را فراموش نکنند تامبادا جمهوری اسلامی در فراموشی خبری، جان این فعالان را بخطر اندازد. درنیان زندانیان عقیدتی نام سهیل عربی پررنگ است.

کسی که جایزه آزادی مطبوعات گزارشگران بدون مرز را در کارنامه خود دارد و بدون ترس از عقیده اش نوشته است. باید از سهیل عربی نوشت. از کسی که جرمش اندیشه بود. جرمش تفکر انتقادی بدون ترس بود. کسی که با صدای بلند در مورد انحراف های اسلام اندیشید. کسی که از زندان برای ما تلفنی پیام مقاومت فرستاد. کسی که شکنجه شد. ضرب دید. بدنش آسیب دید. کسی که جسمش را آزردند اما تفکرش را نه. خامنه‌ای هر روز در خطبه هایش پیام آزادی برای مردم اروپا می فرستد و در خیال متوهم خود اروپاییان دربندند. دربند لیبرالیسم و کپیتالیزم اما آنقدر جاهل به اطراف خود است و یا خود را به ندیدن و نشنیدن میزند که نمیداند سهیل عربی ماهها در انفرادی بود شکنجه شد فقط بجرم اندیشیدن. به گمانم خامنه‌ای خوب میداند که دگراندیشان در زندان های جمهوری اسلامی شکنجه میشوند بلکه خودش دستور تمام شکنجه ها را میدهد. میدانید چرا؟ چون در تفکر اسلامی و مخصوصا در تفکر شیعی اینها عقده چندین صدساله دارند از اینکه چندصد سال پیش کسانی امامان ایشان را کشته اند و اینها امروز مباح میدانند که مخالفان خود را شکنجه کنند و بکشند. تفکر شیعه یک تفکر فاشیستی ست میدانید چرا؟ چون در دعاها و زیارتنامه های مختلف خود دشمنان امامانشان را هزاربار لعنت میکنند چون در جلسات سینه زنی خودشان را تکه پاره میکنند. چنین کسی که به خودش رحم نمیکند و این نفرت چندین صدساله را هر هفته مرور میکند آیا میتواند نسبت به دشمنش عطوفت داشته باشد؟ خیر

سهیل عربی جای تو در قلب ماست. در روح ما. هر بار که میترسیم، شجاعتی که تو بخرج دادی به داد روحمان میرسد. جای تو در قصه ای ست که برای پسرم تعریف میکنم. شرمنده ایم از خودمان که کاری برای آزادیت انجام ندادیم. ما مردم آزادگی را در صدها سال پیش در عاشورا جست وجو میکنیم اما تاریخ آزادگی در روزهای اسارت توست و کاش ما بفهمیم شما مظهر آزادگی هستید.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)