ایجاد تشکل سراسری کارگران، یک ضرورت است. کارگران ایران هر روز این ضرورت را بیشتر و عمیقتر در محیط کار و زندگی خود درک ‌کرده‌ و جای خالی آنرا بویژه در موقعیت‌های بحرانی و در برابر حملات سرمایه، ارتجاع و ضدانقلاب تجربه کرده‌اند. این ضرورت بارها در پاسخ به ستم اقتصادی و اجتماعی و حقوقی‌اى که دهه‌هاست به طور سازمانیافته و مستمر بر کارگران و زحمتکشان اعمال می‌شود در جنبش کارگرى ایران مطرح شده است و چندین سال پیش نیز تلاشهای زیادی برای ایجاد سازمان سراسرى کارگران ایران صورت گرفت اما هنوز به این مهم دست نیافته‌ایم. جا دارد که در «روز همبستگی جهانی طبقه کارگر» بر ضرورت ایجاد تشکل سراسری تاکید کنیم و عزم‌مان را برای تحقق آن مصممانه جزم کنیم. در شرایطى که بحران اقتصادى، سیاسى و اجتماعى سرتاسر “جمهورى اسلامى” را در کام خود فرو مى‌برد، ضرورت چنین تشکلى بیش از پیش برجسته مى‌شود. کمبود آن را در موج اعتراضات اخیر بوضوح مشاهده کرده ایم. اگر چنین تشکلى وجود داشت این موج به این سرعت مسدود نمى‌شد.

در بین بدیل‌هاى گوناگون داخلى و خارجى و تمام وعده و وعیدها براى تغییر و اصلاح رژیم، آن چه مشترک است همانا وخامت هر چه بیشتر وضعیت کارگران و زحمتکشان ایران و تشدید تعرض به حقوق آنهاست. تجربه چند دهه گذشته نشان داده است که در وضع کنونی و با توازن قوای فعلی، تشکل‌هاى مستقل کارگرى در سطح محلى و یا اتحادیه‌ها و انجمن هاى صنفى مجزا و منفرد سرکوب مى‌شوند و قادر به پیشبرد فعالیت مستمر و جدى نیستند. اگر طبقه کارگر نتواند خود را در قالب جنبشی سراسری حول مطالبات مشترک خود متشکل کند، نه تنها از دست یافتن به بدیهی‌ترین مطالبات خود بازمی‌ماند، بلکه آنچه را دارد نیز روز به روز بیشتر از دست خواهد داد. قدرت این طبقه در همبستگى طبقاتى آن است و بدون اتحاد وسیعترین طیف‌های کارگران ایران حول مطالبات مبرم و مشترک موجود و مبارزه‌ای سراسری و متحدانه برای دستیابی به آنها، نخواهیم توانست این قدرت را به حرکت درآوریم و رژیم سرمایه دارى را به عقب برانیم. اقدامات پراکنده و تشکلهای منفرد و محلى تا به امروز پاسخگو نبوده اند. امروزه مطالبات مبرم و مشترک کارگران ایران نه تنها این قابلیت را دارد که گسترده‌ترین طیف‌های طبقه کارگر را متحد سازد بلکه می‌تواند بخشهای بزرگی از سایر لایه‌هاى ستمدیده و زحمتکش جامعه را نیز با خود همراه کند. به عنوان نمونه، حق آزادی تشکل و بیان، حداقل دستمزدى بالاى خط فقر، بیمه بیکارى براى همگان، بهداشت و آموزش رایگان، و رفع هرگونه تبعیض جنسى، عقیدتى و ملى از جمله مطالباتی هستند که کمتر کسی منکر سراسری بودن آنهاست و از این رو مبارزه پیگیر و متحدانه حول آنها می‌تواند توازن قوا را به نفع طبقه کارگر و متحدانش تغییر دهد. در هر جا که هستیم مى‌توانیم از همین فردا تلاش براى ایجاد واحدهاى محلى چنین جنبشى سراسرى را آغاز کنیم. این مبارزه نه تنها در تضاد با مبارزات جارى براى خواست‌هاى بخش‌هاى مشخص طبقه کارگر و یا تشکل‌هاى اتحادیه‌اى و صنفى آن نیست بلکه مى‌تواند آنها را تقویت کند و با تغییر تناسب قوا در جامعه امکانات پیروزى‌شان را فراهم‌تر سازد.

ما جمعی از فعالان کارگری، بار دیگر بر ضرورت ایجاد تشکل سراسری کارگری در برهه حساس کنونی تاکید مى کنیم و از تمامی کسانی که خود را متعلق به طبقه کارگر ایران می‌دانند رفیقانه مى خواهیم که به قدر توانایی خود در گستردن و به پیش بردن هرچه بیشتر این بحث در حوزه های نفوذ و فعالیت خود بکوشند و اقدامات عملى جهت تحقق آن را باجدیت بیشترى دنبال کنند.

پیش به سوی  تشکل سراسری کارگران ایران!

جمعی از فعالان کارگری

۱۱ اردیبهشت ٩٧

لیست اعلام پیشتیبانی

 

کریم آئینی  – سلمان آبادانی – یوسف آبخون – حمید آذر – یاشار آذری – رضا آزموده – جمشید آهنگر – شجاع ابراهیمی – نادر احسنی – مهری احمدی – م. اخگر – ادمین‌های اطاق کارگری در پلتاک  – داریوش ارجمندی – فریدون ارزانی منصوری –  رحیم استخری – بهزاد اسدی – مریم اسکوئی – مانوئل اسماعیلی(فعال جنبش سندیکایی) – علی اشرف – محمد اشرفی – هومن اشرفی – صادق افروز – امیر افشار(لندن) – محسن افضلی – عالیه اقدام‌دوست – مریم امانی – آرش امجدی – پریسا امجدی –  عارف امیدی – مسعود امینیان – دیار باران –  ماریا بارانی – ارژنگ بامشاد – تهمینه بقائی – علی بلوچ –  احمد بیجاد(کامیاران) – خلیل پرن – علی پیچگاه –  ماجد تاتا –  محمد تجلی‌جو لنگرودی – سعید تقوی – شهاب تقی‌پور – تراب ثالث – مسلم حسنی – رامیار حسینی – امید حق‌وردی – فریده جعفری – جمع قدم اول(تدارک حزب انقلابی طبقه کارگر)  –  پرویز جواهری –   امیر جواهری لنگرودی – ثریا چیت‌ساز – رضا چیت‌ساز –  رخشنده حسین‌پور رودسری – مینا خانی – نریمان خاوری – محمد خسروی – احمد خلیلی – غلامرضا خواجوی – فرامرز دادور – رضا دانش – ساسان دانش – بهرام دبیری –  جمشید دماوندی – آرش دوست ‌حسین – عزت دولت‌آبادی – رزا دیار –   ابراهیم دینخواه – منوچهر رادین – رادیو پیام کانادا – رضا رئیس‌دانا – محمد رحیمی –  بهروز رضوانی –  رفعت رنجبران لنگرودی –  نجف روحی – پدیدار رها –  سهند ریاحی – سیما ریاحی لنگرودی – نقی ریاحی لنگرودی – احمد زاهدی لنگرودی – سازمان انترناسیونالیست انقلابی آلمان(RIO) – بابک سالاری – رضا سپیدرودی –  فرهاد سرده‌استیه – حسین سعدی –  آروین سعیدپور – فریدا سهرابیان –  لیلا سیف‌اللهی – محمدرضا شالگونی – مهری شاهمرادی – مهستی شبستری – مهدی شرفی-  الهه شکرایی – مریم شکری – احمد شکوهی –  شهاب شکوهی(فعال سیاسی و زندانی سیاسی سابق) – آزاد شمس‌آوری – توماج شمس – صمد شمس – افشین شمسی-  نینا شمسی – رویا شمسی – عسکر شیرین‌بلاغی – سعید صادقی –  مجید صادقی — سودابه صالحی – مجید صالحی – مرتضی صبوری – عصمت طالعی – طبقه علیه طبقه؛ نشریه بخش آلمان فراکسیون تروتسکیست بین‌الملل چهارم(FT-CI) – پریسا عبیدی – علی عبیدی – علی عزیزی – نازلی عطرفه‌نژاد – ابوالحسن عظیمی –  حمزه عظیمی-  مریم عظیمی –  عظیم علی‌نژاد – اشکان غلامی – علی غلامی – رحیم فتحی‌باران – حسین فردوسی – امید فرهادی – مریم فلاح – مسعود فوتو – برزو فولادوند – ئاسو فولادی – علی فیاض –  سروش قازاریان –  سارا قاضی –  نصرالله قاضی – حمیدرضا قاضی‌زاهدی – سولماز قبادی – سیامک قبادی –  دکتر جواد قدسی – فرخ قهرمانی – شاهین کاظمی – مهدی کریمی‌ها – فریده کمالی –  کمیته حمایت از آرمانهای شاهرخ زمانی – ئامانج کورد –   گرایش سوسیالیزم انقلابی – روبن مارکاریان –  ناهید مای – خبات مازیار – مریم محسنی – نگار محسنی – پتی محمدبلوچ –  علی  محمدیان – هاشم محمدی‌نژاد – سیرانوش مرادیان – حسن مرتضوی – رضا مستوفی – یاشار مستوفی – احمد مشعوف –  حسن معارفی‌پور – محسن مقصودی – علی مطلق –  نوید مومنی – سیامک مهرزاده – هادی میتروی – سیاوش میرزایی – یاسمین میظر –  جلال نادری – نرگس نسیمی – علی نصیری –  اردشیر نظری – بهروز نظری – حامد نظری – مجتبی نظری –  عیدی نعمتی –  احمد نوین – مازیار واحدی – رامتین والدین‌اصل-  احمد والی – البرز ولی‌زاده – مارکوس هسه(Marcus Hesse) از آلمان – پیر وینتر(Pierre Winter) – ندا هوشمند – الهام هومین‌فر – حسام یاری –

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)