مسئلۀ منبع درآمد رسانه های فارسی زبان و گروه های فعال در اپوزیسیون، از چند سو مطرح گشته است. دلیل این توجه، ارتباط موضعگیری ها با منبع تغذیۀ مالی است که سالهاست از حالت کمک گرفتن گذشته و صورت حقوق بگیری پیدا کرده است. ارتباطی که تأثیرات مخربش بر اوضاع سیاسی، هر روز بیش از پیش، هویدا میگردد. توجه ـ حتی دیر وقت ـ به این کار، بسیار لازم است و در موقعیت فعلی، حیاتی.

نقداً در بارۀ رسانه های «من و تو»، «ایران اینترنشال» و «بیان» بیشتر صحبت میشود که باید هم بشود. ولی داستان اصلی اینجا نیست. گروهی که بالاخره از این بابت مورد توجه قرار گرفته، گروه اصلاح طلبان است که در ریاکاری، گوی سبقت را از همه ربوده است. اینها از یک سو بر لزوم رعایت اصول اخلاقی، تأکید میورزند و از این بهانه برای توجیه دخالت مذهب در سیاست استفاده میکنند، و از سوی دیگر ـ مثل باقی گروه های مذهبی ـ خود، الزامی برای پیروی از اصولی که به دیگران توصیه مینمایند، نمی بینند. به همین دلیل هم هست که اصولاً از پرداختن به این مضمون گریزانند.

ولی امروز دیگر مجالی برای این فرار از پاسخگویی نیست. مسئله به صراحت مطرح شده و باید به همین صراحت هم به آن جواب داده شود. طبعاً خود اصلاح طلبان نه تمایلی به جواب دادن دارند و نه شاید الزامی به این کار میبینند. مهم نیست، دیگران این زحمت را بر عهده گرفته اند.

پاسخ بسیار روشن است و نه حاجت به شرلوک هلمز دارد و نه جولیان آسانژ. سالهاست که تقرب به آمریکا، سیاست اصلی اصلاح طلبان است ـ از دورۀ رفسنجانی به این سو. تفاوت اصلی این گروه با رقبای اصولگرا، در همین است و بس. از بابت سیاست خارجی دو راه مختلف را دنبال میکنند، وگرنه از بابت سیاست داخلی، ورای دعوا بر سر قدرت، تفاوتی با هم ندارند. آنچه هست، جنگ زرگری است برای سرگرم کردن مردم.

در این که رفسنجانی در تأمین هزینۀ جریان سراسر رسانه ای و پرخرج اصلاح طلبی، نقش عمده داشت، شکی نیست. این هم درست است که پولهای او از ملت ایران دزدیده شده بود که البته قبح کارش را بیشتر میکرد. ولی داستان به این ختم نمیشد و نمیشود. کمک های اصلی که به اصلاح طلبان فرصت داد تا بساط مردم فریبی را در خارج هم به این گستردگی پهن کنند، کمک های رسانه ای و مالی دول خارجی بود، یعنی ائتلافی که آمریکا و اسرائیل در صدر آن قرار دارند. حباب تبلیغاتی اصلاح طلبان به این ترتیب بزرگ شد تا بالاخره بترکد. حتی پهلوی طلبان که میتوانند به خدمتگزاری چندین سالۀ محمدرضا شاه برای آمریکا بنازند و خانه زادی خود را به رخ بکشند، تا به حال از چنین پشتیبانی وسیعی برخوردار نشده اند. فعلاً میکوشند که به جای اصلاح طلبان سوگلی آمریکا بشوند اگر موفق شوند، احتمالاً حقوقشان هم بالا خواهد رفت.

روشن کردن تکلیف این مزدوران رنگ و وارنگ بیگانه، لازم ترین کار برای بالا بردن کارآیی اپوزیسیون واقعی و اصیل است، یعنی آن اپوزیسیونی که سیاستش را خود و بر اساس منافع ملت ایران، تعیین میکند، نه به دستور بیگانه. اعتبار سؤال از کجا آورده ای را نمیتوان با ایراد گرفتن به طرح کنندگانش، مخدوش نمود، حتی اگر همۀ ایرادها درست هم باشد. سؤال از خود اعتباری دارد که سلب شدنی نیست. تنها راه ختم کردن پرسش، عرضۀ پاسخ درست از سوی کسانی است که مخاطب واقع شده اند.

 

۲۵ سپتامبر ۲۰۱۸

این مقاله برای سایت (iranliberal.com) نوشته شده است و نقل آن با ذکر مأخذ آزاد است

rkamrane@yahoo.com

 

فیس بوک ایران لیبرال

https://www.facebook.com/liberalir/

تلگرام ایران لیبرال

https://t.me/iran_liberal

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)