یکی از مشکلات، ولی نه مهمترین مشکل پهلوی طلبها، این است که چهرۀ شاخصشان که قرار است رهبر باشد ـ چون اگر نباشد اصلاً علت وجودیش منتفی خواهد بود ـ توان رهبری ندارد و حتی قادر به نقش آفرینی سیاسی نیست.

همه شاهد بوده اند که هر بار اتفاقی افتاده، به میدان آمده، سخنان همیشگی را ظرف چند پیام و مصاحبه تکرار کرده و دوباره سکوت پیشه نموده است. از دید وی جمیع کارها و از جمله تشکیل شورای انقلاب باید توسط دیگران انجام گردد و از وی برای پادشاهی یا ریاست جمهور دعوت شود.

ظاهراً گروهی که کمابیش در اطراف وی و در حقیقت در امتداد سیاست نومحافظه کاران، جمع شده، چاره ای برای رفع مشکل بی رهبری در عین داشتن رهبر، اندیشیده. از این قرار که سکوت رضا پهلوی، با سخن پراکنی های همین «مشاوران» پر شود، تا غیبت وی به نوعی جبران گردد. چندی پیش، یکی از روزنامه نگاران قدیمی این طرح را به صراحت عرضه نمود.

ولی مشکل با سخن گفتن یکی و لب زدن دیگری حل شدنی نیست. چون سخن قابل عرضه ای برای توجیه به قدرت رسیدن پهلوی در میان نیست، نه از سوی باتجربگان و نه از سوی تازه کاران. نگاهی که به تولیدلتشان بیاندازید، می بینید که هیچ حرف نوی در میان نیست. همان است که قدیم بود: ما ایران را مدرن کردیم، مصدق کودتاچی بود، باید با آمریکا و اسرائیل رفیق بود و یکی دو خرده مضمون دیگر. یعنی همان گفتار آریامهری. وقتی نگاه به آن گذشته باشد، طرح جدیدی برای آینده نمیتوان ریخت.

این گفتار چهل سال پیش از سوی مردم ایران پس زده شده و هوچیگری در این باب که مردم در خیابان فلان شعار را داده اند، به آن جان و معنا نمیدهد.

رضا پهلوی در عمل درست چنان رفتار میکند که پدرش: هم میخواهد دلبخواه عمل کند و در هیچ کادر سازمانی و نهادی، حتی تشکیل شده از سوی طرفداران خودش، اسیر نباشد و هر تصمیمی میخواهد بگیرد؛ از سوی دیگر مایل نیست هیچ مسئولیتی بپذیرد. تا موقعی که بختیار زنده بود از بازی کردن نقشی که مشروطیت تجویز کرده بود، طفره زد و حاضر نشد در گوشه ای بنشیند و تمامی طرفدارانش را به پیروی از نخست وزیر قانونی فرابخواند، تصور میکرد که باید در سیاست استقلال عمل داشته باشد! ولی امروز هم که مانعی در برابرش نیست، خود نمیتواند قدمی بردارد.

آخر داستان محمدرضا شاه را همه میدانیم، این داستان شروعی نخواهد داشت تا پایانی پیدا کند.

۱۹ سپتامبر ۲۰۱۸

این مقاله برای سایت (iranliberal.com) نوشته شده است و نقل آن با ذکر مأخذ آزاد است

rkamrane@yahoo.com

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)