رسانه همواره از مهمترین ابزار حاکمیت ها برای پیشبرد اهدافشان در جوامع محسوب می شوند. رسانه ها، بویژه رادیو و تلویزیون، تغییرات مهمی را درسیاست، تعلیم و تربیت، بازاریابی، اخبار، فرهنگ توده، زندگی اجتماعی و خانوادگی ایجاد کرده و بی شک، در هیچ دوره ای از تاریخ بشر جریان اطلاع رسانی همانند امروز سریع و گسترده نبوده است. ضمن اینکه در جهان امروز وسایل ارتباط جمعی، روزنامه، رادیو، تلویزیون و سینما با انتقال اطلاعات و معلومات جدید و مبادله افکار و عقاید عمومی، در راه پیشرفت فرهنگ و تمدن بشری نقش بزرگی را بر عهده گرفته اند و به همین دلیل است که بسیاری از دانشمندان، عصر کنونی را «عصر ارتباطات» نامیده اند.

این میزان از اهمیت، سردمداران هر حکومتی را مجاب کرده تا با توجه به چارچوب آزادی بیان کشور تحت امرشان، حساسیت هایی در گزینش افراد فعال در این حوزه داشته باشند.

جمهوری اسلامی ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست. البته با این تفاوت که سانسور و ممیزی از یک سوی و موضوعیت آزادی بیان از سوی دیگر، تقریبا تمام رسانه های این کشور را با چالش بزرگی روبرو می کند.

به همین منظور از ابتدای روی کار آمدن رژیم، مهره چینی جهت رسیدن به اهداف فوق در رسانه صداسیما، در دستور کار بالانشینان جمهوری اسلامی قرار گرفته و تا حدود زیادی هم عملی شده است.

نکته مهم این سیاست گذاری جایی است که دولت روسیه ضمن آگاهی از این ساختار، تمام تلاش خود را جهت نفوذ مهره های خودش در همه سازمانها و نهادها – که یکی از آنها صدا و سیما است – به کار گرفته است.

به تازگی توجهات به یکی از این مهره ها جلب شده است؛ پیمان یوسفی که اولین بار مهدی رستم‌پور خبرنگار آزاد و مستقل از هویت اصلی و پیوندش با روس‌ها پرده برداشت. یک گزارشگر کمونیست در رسانه اصلی جمهوری اسلامی که توانسته علیرغم توانایی نه چندان بالایش، اجرای برنامه های مهمی چون فوتبال برتر و ورزش از نگاه دو با اسپانسرینگ حسین هدایتی را بر عهده داشته باشد و گزارش حساس ترین دیدارهای فوتبال را نیز به او بسپارند، به وضوح بیانگر سیاست مهره چینی های رژیم است.

یقینا نه تنها مهره هایی از جنس پیمان یوسفی در فردای براندازی رژیم حذف و پاکسازی خواهند شد، بلکه این سیاست غلط که ثمره ای جز سوءاستفاده از افکار عمومی جامعه به همراه ندارد نیز دیگر جایگاهی نخواهد داشت تا یک رسانه سفید و کارآمد و بدون ممیزی وارد خانه های مردم شود.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)