گزارش رادیویی با موسیقی سریال مشهور ترکیه ای عشق مم *نوع شروع می شود و گزارشگر رادیو با صدایی که انگار دارد حدیث تلاوت می کند ( صدابردار محترم هم یک نموره اکو به صدای او داده تا آسمانی تر بشود) اینطور می گوید :

همه چیز با ورود ماهواره به خانه ام خراب و ویران شد . دست های گرم همسرم هر روز سرد و سردتر شدند . اخلاق فرزندانم تغییر کرد و دخترهایم شروع کردند به پوشیدن لباس هایی که …

سپس گزارشگر با مردی همصحبت می شود که همسرش را به خاطر رابطه با مردی دیگر به قتل رسانده و در زندان به سر می برد . از مرد می پرسد : به چه جرمی اینجایی ؟

مرد می گوید : زنم رو کشتم .

گزارشگر می پرسد : چرا ؟

و مرد قاتل می گوید : به خاطر خیانت …

و اینجاست که شنونده باید خودش حدس بزند که حتما خانم خیانتکار تحت تاثیر سریال های ماهواره دست به خیانت زده است .

گزارشگر صدا قشنگ همانطور که دارد شعار هفته می خواند از ابتکار جالب امام جماعت یکی از مساجد تهران سخن می گوید .

امام جماعت :

مدتیه که ما طرحی در این مسجد اجرا کردیم که اهالی محل بطور داوطلبانه دستگاه ریسیور ماهواره شون رو میارن به مسجد و در عوض ما هم یک دستگاه ست آپ باکس ( گیرنده دیجیتال تلوزیون ) بصورت رایگان !!! تقدیمشون می کنیم . استقبال اهالی از این طرح فوق العاده بوده و ما اصلا انتظار همچین استقبالی نداشتیم . در حال حاضر تقریبا صد دستگاه ست آپ باکس بین اهالی تقسیم شده و حدودا صد خانواده هم اسم نویسی کردند که ما به دلیل کمبود نقدینگی نتونستیم بهشون گیرنده تحویل بدیم .

در این که برنامه های شبکه های ماهواره ای بعضا تاثیرات مخرب و منفی بسیاری بر خانواده ها و مخصوصا روی کودکان دارند شکی نیست .

اکثریت قریب به اتفاق سریال ها و فیلم های این شبکه ها هیچ سنخیتی با فرهنگ و اعتقادات مردم ما که عموما مذهبی هستند ندارند . بخش های خبری در پوشش اطلاع رسانی کاملا مغرضانه به سیاه نمایی می پردازند و طوری وانمود می کنند که انگار هیچ اتفاق خوبی در این کشور نمی افتد .

اما سوال اینجاست که آیا مردم انتخاب دیگری هم دارند ؟

صدا و سیما تا به امروز در مقابل این هجمه ها چه عکس العملی نشان داده است ؟

مدیران رسانه ملی تمام هم و غمشان را معطوف کرده اند به احداث فله ای شبکه های رادیو و تلوزیون گوناگون …

کافیست تعداد شبکه های ملی و استانی و کانال های گوناگون متعلق به ایران را در ماهواره بشمارید . باور کنید ما از بسیاری کشورهای پیشرفته دنیا بیشتر شبکه تلوزیونی و رادیو داریم .

اما مشکل کجاست که هیچکس رغبتی به تماشای این برنامه ها ندارد و ترجیح می دهند همان شبکه های بی ناموسی و دروغگوی ماهواره را تماشا کنند ؟

نگاهی به اخبار بیندازید . آیا واقعا کشور ما انقدر گل و بلبل و است و ما توهم داریم که اوضاع اقتصادی و سیاسی و اجتماعی انقدر خراب است ؟ آیا بررسی مشکلات مردم شهرستان های کوچک محروم و حل مشکلات ریز و درشت مردم شهرهای بزرگ از گزارش لحظه به لحظه حوادث و رویدادهای سوریه و لبنان و فلسطین اهمیت بیشتری ندارد ؟آیا واقعا هیچ انسان ناراضی توی این کشور نیست که از یک چیزی گلایه یا انتقاد کند یا اینکه هست و میکروفون فقط به دست کسانی می رسد که رضایت دارند ؟ اگر از دریچه نگاه تلوزیون ایران نگاه کنید ایران امن ترین و آرام ترین و دل انگیز ترین کشور دنیاست و بیرون مرزهای این مدینه فاضله یک مشت قاتل و جانی و فاسد و بدکاره دارند کشتار و خونریزی و جنایت می کنند .

راستی چرا هیچ شبکه ای مخصوص کودکان وجود ندارد که صبح تا شب کارتون و برنامه کودک نشان بدهد؟ چرا بعد از سی سال هنوز هم که هنوزه کسی که ساز توی دستش می گیرد باید پشت گلدان قایم بشود و بنوازد ؟

انصافا دیدن سه تار یا تمبک یا کمانچه که سازهای باستانی ما هستند انقدر هوسناک و تحریک آمیز است ؟ خنده دار نیست که هر روز هفته همزمان از چند کانال یک عالمه چشم بادامی دارند جیغ می کشند و به آسمان می پرند و همدیگر را می کشند ولی هنوز هم که هنوزه نشان دادن مسابقات بوکس از بخش های ورزشی ما ممنوع است ؟ مقوله ورزش زنان هم که خودش داستانی جداست …

اشکال کار اینجاست که برنامه های تلوزیون ما هیچ جذابیتی برای مخاطب ندارند و هیچ تلاشی هم برای جذب مخاطب نمی کنند . و برای معدود افرادی هم که با خلاقیت خود گامی برای آشتی دادن مخاطب با تلوزیون برداشته اند انقدر مشکل می سازند و چوب لای چرخشان می گذارند که بروند و بختشان را در حیطه ای دیگر بیازمایند .

مهران مدیری که سالهاست گذارش به جام جم نیفتاده است . عادل فردوسی پور هر هفته از این و آن فحش می خورد و دلال صدایش می زنند . رادیو هفت هم متهم می شود به همکاری با فتنه گران داخل و خارج …

در این فضا جایی برای حرف جدید و هوای تازه نیست . اگر کسی به آقای ضرغامی انتقاد کند که تعداد پرسنل بعضی از شبکه هایش از تعداد مخاطبان بیشتر است، ممنوع التصویر می شود .

این تشکیلات نیازی به خون تازه و خلاقیت و نوع آوری و مخاطب محوری ندارد .

جایی برای آدمهای جدید و با استعداد وجود ندارد . نه تنها دنبال این افراد نمی گردند بلکه اگر خودشان هم داوطلبانه بروند دم در صدا و سیما به خاطر موی سر و پوشش و آرایش صورت ، عذرشان را خواهند خواست اما وقتی مجری چند ساله معنوی ترین برنامه این تلوزیون ( سحرگاه ماه رمضان ) خانم باز تیر از آب در می آید ٬ آب از آب تکان نمی خورد .

شیرمردهای پیر عرصه های هنر و موسیقی و ورزش یکی یکی در فقر و انزوا خاموش می شوند اما صدا و سیما درآمد میلیاردی خود را صرف جشن تجلیل و تقدیر و تشکر از سلحشورها و

ده نمکی ها می کند .

باید قبول کنیم که صدا و سیما با این شیوه برنامه سازی و این رفتار جانبدارانه سیاسی و اعتقادی و با این همه امکانات و درآمد و بودجه راهی می رود که انتهای آن بن بست است .

 

+ گزارشی را که در ابتدای این پست از آن صحبت کردم چند روز پیش از رادیوی ماشین شنیدم . متاسفانه اسم مسجدی را که به جای ریسیور ، ست آپ باکس به مردم می دهد فراموش  

کرده ام  . لطفا اگر کسی خبر دارد اطلاع بدهد .در حال حاضر توی منزل یک ریسیور سوخته و یک ریسیور بلا استفاده داریم .

شاید حاج آقا قبول کرد یک ست آپ باکس مفتی به ما بدهد . شنیده ام شبکه آی فیلم سریالهای زیر خاکی خوبی نشان می دهد .

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)