صدابیزاری یا Misophonia وضعیتی است که فرد نسبت به بعضی صداهای خاص دچار احساسات منفی مانند تنفر، ترس، خشم و یا حتی گریز از محل تولید صدا می‌شود.
فرد مبتلا به صدا بیزاری ممکن است نسبت به هر صدایی حساس باشد و واکنش عصبی نشان دهد اما اغلب صداهایی که باعث ناراحتی افراد مبتلا می‌شوند صداهای پس زمینه هستند مانند: صدای ملچ ملوچ، شکستن تخمه، صدای خش خش پلاستیک یا حتی صدای بعضی حیوانات!

به مجموعه صداهایی که هر فرد نسبت به شنیدنشان حساس است “مجموعه محرک” گفته می‌شود. این مجموعه صدا ثابت نیست و امکان این وجود دارد که در طول زمان، صدای خاصی به این مجموعه اضافه شود.
همان‌طور که ذکر شد، رویارویی با صدای محرک می‌تواند باعث بروز احساسات منفی شود که معمولا طیف گسترده‌ای از ناراحتی اندک تا واکنش عصبی شدید را شامل می‌شود. بعضی از افراد بر اثر شنیدن صدای محرک می‌توانند دچار حملات وحشت یا اضطرابی شوند، به شدت خشمگین شوند، حالت حمله یا حالت دفاعی به خود بگیرند و یا از محل تولید صدا فرار کنند و حتی در موارد شدید به فکر خودشی یا آسیب به دیگری بیفتند.

صدابیزاری به شدت بر روابط اجتماعی و فردی، مبتلایان اثر منفی می‌گذارد به طوریکه در درجات شدید از صدابیزاری فرد برای عدم رویارویی با صداهای محرک کاملاً خود را منزوی می‌کند.
در حال حاضر درمان خاصی برای این مشکل وجود ندارد اما پیشگیری‌هایی مانند گوش دادن به موسیقی یا صدای سفید برای کم کردن صدای پس زمینه پیشنهاد می‌شود. همچنین اقدام برای صدا درمانی یا رفتار درمانی می‌تواند اثربخش باشد.

اغلب افراد به دلیل عدم آگاهی تصور می‌کنند که فردی که مبتلا هست تنها در حال اغراق وضعیت خود است و یا تنها از صدای شنیده شده خوشش نمی‌آید! مثل خیلی از افراد که ممکن است از صدای کشیده شدن ناخن روی دیوار خوششان نیاید اما حقیقت این است که صدا بیزاری بسیار جدی‌تر از دوست نداشتن یک صدا است و می‌تواند در فرد مبتلا حالات عصبی شدیدی ایجاد کند. بی‌توجهی اطرافیان به این مسئله و شوخی با فرد مبتلا و ایجاد عمدی صدای محرک به معنای واقعی کلمه برای فرد مصداق شکنجه روحی است.
📌 برای مطالعه بیشتر:
http://www.misophonia.com/

راههای ارتباط با ما:

پیامک در تلگرام

کانال تلگرام

اینستاگرام

فیس بوک

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)