…………………
یک کوچه ی خلوت
یک کوچه ی بی انتها، با اندکی باران
یک کوچه ی با حوصله، ما را فراخوانده ست.

 

برخیزوُ چتر ِ روشنت را- شادمان- بردار!

شاید که از فردای ِ فروردین ، سخن گفتیم.

یا شاید از اردیبهشت ِ “رشت”
با رستخیز ِ آن چمن ، گفتیم.

 

تا جان ِ ما اینگونه ، سرزنده ست
آن کوچه ، فرخنده ست.

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)

این یک مطلب قدیمی است و اکنون بایگانی شده است. ممکن است تصاویر این مطلب به دلیل قوانین مرتبط با کپی رایت حذف شده باشند. اگر فکر می‌کنید که تصاویر این مطلب ناقض کپی رایت نیست و می‌خواهید توسط زمانه بازیابی شوند، لطفاً به ما ایمیل بزنید. به آدرس: tribune@radiozamaneh.com