در حالیکه سوازیلند مشغول تهیه و تدارک برای برگزاری نخستین جشن غرور در این کشور است، وبسایت مومباآنلاین در گفتگویی با ملوسی سیمالین، فعال حقوق دگرباشان، به طرح سوالاتی درباره زندگی دگرباشان درسوازیلند، یکی از معدود کشورهایی در جهان که تحت پادشاهی مطلق باقی مانده پرداخت.
سیمالین مدیر ارتباطات مشهورترین گروه دگرباشان این کشور به نام “صخره ی امید” است. این سازمان با ایجاد کمپین اینترنتی توسط “آل آوت”  قصد دارد تا مبالغی را برای برگزاری این رویداد تاریخی جمع آوری کند. (آل آوت جنبشی جهانی برای عشق و برابری است.)
سوازیلند کشوری محصور در خشکی  واقع در جنوب آفریقاست که توسط شاه مسواتی سوم و بصورت پارلمانی اداره میشود. علی رغم وجود پارالمان، اختیار تصمیم گیری نهایی در مورد انتصاب قاضی ها، نخست وزیر کشور و تعدادی از نمایندگان در مجلس به پادشاه واگذار شده است.
جامعه این کشور به فقر، “تی بی” و “اچ آی وی” آلوده است (این کشور یکی از بالاترین میزان آلودگی ایدز در جهان را دارد) و نیز دارای مشکلات حقوق بشری از جمله سرکوب مخالفان سیاسی میباشد.
همچنین این کشور محیط خوشایندی برای دگرباشان نیست. شاه مسواتی بارها روابط همجنس را شیطانی خوانده و نخست وزیر بارناباس دلامینی همجنسگرایی را به عنوان مساله ای غیرعادی و بیماری توصیف کرده است. دولت حتی وجود دگرباشان جنسی در این کشور را زیر سوال برده است.
مامباآنلاین از سیمالین درباره ی چالش های دگرباش بودن در سوازیلند و برنامه های سازمانش درباره برگزاری رویداد جشن غرور پرسید.
وضعیت قانونی دگرباشان در حال حاضر در سوازیلند چگونه است؟
ما جرائم قانونی از جمله جرم لواط داریم. غیر از این، ما یک خلا قانونی در شرایط حفاظت در برابر تبعیض داریم. برای نمونه، حفاظت هایی علیه تبعیض به استثنای گرایش جنسی در قانون اساسی مندرج شده است.
آیا دگرباشان فعالانه توسط مقامات تحت پیگرد قانونی هستند؟
پیگرد قانونی که ما با آن مواجه شده باشیم وجود ندارد. دولت بارها این اطمینان را به ما داده است که سیاستشان پیگرد قانونی نیست. به هر حال، مساله دگرباش بودن مورد متفاوتی در عملکرد پلیس است.
برای مثال، تحت روند کیفری قانون ١٩٣٨، اگر فردی مظنون به انجام لواط باشد، بدون حکم دستگیر میشود.
دولت میگوید که آنها مردان بزرگسالی که با رضایت طرفین دست به لواط بزنند را پیگرد نمیکند، اما ما میگوییم که “شما نمیتوانی اسلحه سمت من بگیری و استدلال کنی که سیاست شما این نیست که شلیک کنی.” جایی که به شما گفته شود نگران نباشید و به شما شلیک نمیشود اما اسلحه ای مستقیم به سمت شما نشانه گرفته باشند، محیط مساعدی برای زندگی نیست.
پیگیری قانونی در مورد دیگر بخش های زندگی چطور است؟
ما روزانه باحملات لفظی و حتی محرومیت سیستماتیک از حقوق بشر بنیادین روبرو هستیم. بیمارستانها هنوز به تبعیض بر اساس گرایش جنسی ادامه میدهند. دگرباشان جنسی تنها به دلیل گرایش جنسی شان از شغلشان اخراج میشوند. تمامی این موارد میتواند بدون مجازات روی دهد، زیرا دولت اصرار میکند که ما وجود نداریم.
بقیه جامعه چگونه با دگرباشان رفتار میکنند؟
در این جامعه شجاع باشیم آسان تر است، اما واقعیت مساله این است که من نباید شجاع باشم که در هر جامعه ای خودم را جا کنم. جوامع باید از هر فردی استقبال کنند. ما مردمی پذیرا داریم که میخواهند درباره دگرباشان بدانند. به هر حال، هستند  نادانانی که دوست دارند ببینند ما نابود بشویم. آنها متاسفانه توسط باور دولت حمایت میشوند، که وجود نداشتن افراد دگرباش در این کشور است.
بزرگترین چالش رو در روی جامعه دگرباشان در سوازیلند چیست؟
به رسمیت شناختن شدن توسط دولت. که بزرگترین دستاورد در مبارزات ماست. ما نخست وزیری داریم که وجود ما را انکار میکند، و ما وزیر بهداشتی داریم که از به رسمیت شناختن وجود و هویت ما خودداری میکند. آنها ترجیح میدهند ما را “ام اس ام” خطاب کنند (مردانی که با مردان رابطه جنسی دارند)، چیزی که ما را در حد رفتار جنسی پایین می آورد. این موضع گیری تنها برای این است خود را فراگیر نشان دهند.
فکر میکنید که برگزاری یک رویداد جشن غرور در سوازیلند چه تاثیری خواهد داشت؟ دوست دارید چه دستاوردی کسب کنید؟
ما فکر میکنیم که مشاهده پذیری امر کلیدی است که موجب شنیده شدن پیام ها و پیش بردن گفتمان میشود. در کشور ما رویدادهایی که فضایی سالم و امن را برای دگرباشان فراهم میکند تا هویت واقعی شان را جشن بگیرند، بسیار کم است.
علاوه بر این، جشن غرور دگرباشان، فرصتی بزرگ برای جامعه سوازیلندی  برای تعاملی مثبت با جامعه دگرباشان فراهم میکند.
برگزرای رویدادهای جشن غرور سالانه سراسر جهان، موفقیت در فراهم کردن فضاهای امن برای دگرباشان جنسی را اثبات کرده است. در این رویدادها دگرباشان گرد هم آمده و هویتشان را در عموم جشن میگیرند. این رویدادها فرصتی برای رویارویی جامعه به معنی جامع اش، با جامعه اقلیت های جنسی آنهم در محیطی شاد را فراهم میکند. ما حداقل به دنبال دستیابی به این اهداف هستیم.
آیا فکر میکنید که مسئولین به شما اجازه برگزاری رویداد جشن غرور را خواهند داد؟
چرا اجازه ندهند؟ من مشتاق خواهم بود که استدلال آنها برای رد کردن آن را بشنوم.
بزرگترین چالش در برگزاری نخستین رویداد جشن غرور سوازیلند چیست؟
شاید حمایت محلی و اینکه کسب و کارهای محلی با ما همکاری کنند. و نیز حضور یافتن مردم. این ترسناک است.
این رویداد در چه روزی برگزار میشود؟ و چقدر پول باید جمع آوری کنید؟
ما آخرین هفته ی ژوئن را در نظر داریم. و در مورد پول نیز من میگویم که ما میتوانیم از هر کمک اضافی که دریافت میکنیم، استفاده کنیم. اما نه فقط مالی. ما به دنبال حمایت از کسب و کارها هستیم تا بیایند و بخشی از این رویداد باشند، و میتوانند در طول این رویداد کسب و کارشان را دخیل کنند.
آیا شما به افراد دگرباش در سوازیلند امیدوار هستید؟
“ما در دوره ی فرصت ها زندگی میکنیم. ما در همسایگیمان و در کشور آفریقای جنوبی رییس جمهوری داریم که حامی بزرگ حقوق دگرباشان است، و رییس انجمن توسعه آفریقای جنوبی است. این امیدبخش است. بوتسوانا نقطه عطفی در قوانین حامی دگرباشان را پشت سر گذاشته است. ما به دنبال برگزاری نخستین راهپیمایی جشن غرور هستیم. آینده روشن است. سوازیلند زمانی که جهان در حال پیشرفت است نمیتواند از این پیشرفت ها عقب بماند. در داخل کشور، حرف هایی در مورد دیدگاه کشورهای تراز اول تا سال 2022  زده میشود. ما میگوییم که همه ی اینها خوب است اما بدون وجود احترام به اولیه ترین حقوق انسانی صحبت در مورد دیدگاه کشورهای تراز اول بیهوده است.”
ما همه جا هستیم، آزاد و برابر:

‏‎فیس بوک ما:
‏‎‏‎‏https://m.facebook.com/DharmaMartia ‏‎
وب سایت ما:‏
‏‎‏http://dharmamartia.org
‏‎صفحه خبر وب سایت :
http://news.dharmamartia.org/
اینستاگرام ما:
‏dharma_martia
توییتر ما:
‏@DharmaMartia ‏‎
کانال تلگرام ما:
‏‎‏https://telegram.me/DharmaMartia
‏‎همکاران ما:
‏‎‏رسانه همیاری: ‏‎‏
http://media.hamyaari.ca
‏‎‏سایت خودنویس: ‏‎‏
www.Khodnevis.co
‏‎‏ فضای اختصاصی دارما و مارتیا در تریبون زمانه:
www.tribunezamaneh.com/archives/author/dharma-martia
سایت پلنت ترنسجندر:
‏www.planettransgende

 مترجم : احسان پارسی و ارسلان
ویرایش : ارسلان
منبع:

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)