محمدرضا جمالی

این زندانی سیاسی پس از تبعید به زندان مرکزی لاکان رشت و با قبولی آزادی مشروط و منع از اشتغال به کار رسانه ای بمدت ۱۰ سال در سال ۹۶ آزاد گردید.
محمدرضا جمالی روزچهارم بهمن سال 1391 به همراه همسرش خدیجه پورمحمدعلیزاده توسط نیروهای امنیتی وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی به اتهامات واهی فعالیت تبلیغی علیه جمهوری اسلامی ، توهین به رهبر ، توهین به رییس جمهور وقت ، تبانی علیه نظام از طریق مصاحبه غیر قانونی با رسانه های بیگانه و معاند نظام  و …دستگیر و با حکم اصداری و اصراری قاضی حملبر  رییس شعبه اول دادگاه انقلاب شهر تبریز  به تحمل ۷۸ ماه حبس تعزیری و پرداخت جزای نقدی در حق صندوق دولت محکوم شده بود.
لازم به ذکراست که این خبرنگار و فعال حقوق بشر در هنگام و زمان بازداشت و بازجوییها و دوران تحمل محکومیت رفتارهای تبعیض آمیز از جمله انواع شکنجه های جسمی، روحی روانی و توهین، تحقیر، فحاشی با الفاظ بسیار رکیک، ممنوع الملاقات بودن، محروم از دسترسی به تلفن، نگهداری به مدت بیش از 72 روزه در سلولهای انفرادی مخوف وزارت اطلاعات و زندان تبریز ، محرومیت از مرخصی و حتی ممانعت از معاشرت با سایر زندانیان هم‌بندیش، تبعید به زندانهای مرکزی ارومیه و لاکان رشت را تحمل نمود.
لازم به توضیح است با اعمال نفوذ و دستور مقامات و مامورین امنیتی با بیش از ۸ بار با درخواست بهره مندی از آزادی مشروط وی به بهانه های مختلف مخالفت شده بود. این زندانی سیاسی به دستورمستقیم شخص”موسی خلیل اللهی دادستان تبریز ، جعفر فاضل نیا الوار قاضی ناظر بر زندان تبریز ، علی استادی رییس وقت زندان مرکزی تبریز و همچنین برخورد بسیارشدید ،خشن و غیر اخلاقی و انسانی منوچهر باباییان رییس اندرزگاه شماره 9 ” و به منظورحبس توام با آزارو شکنجه، به تمام بندهای زندان تبریز و حتی به علت اعتصاب غذای نامحدود وکامل نسبت به نحوه و وضیعت نگهداری ، برخوردهای وحشیانه و تبعیض آمیز مسولین قضایی استان در عدم اجرای مفاد ماده 58 از کتاب قانون مجازات اسلامی مصوب 92 در خصوص پرونده خویش به” زندان مرکزی ارومیه آذربایجان غربی و زندان مرکزی لاکان رشت از استان گیلان” تبعید شده بود. وی بیش از ۵۰ روز در اعتصاب غذای کامل بود که منجر به آزادی گردید.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)