هشت مارس روز جهانی زن بر همه زنان و مردان برابری خواه مبارک باد
استمرار ۳۹ سال مبارزه زنان ایران با حکومت زن ستیز


درست چند هفته پس از سرنگونی نظام پادشاهی و روی کارآمدن دولت اسلامی در ایران، در اسفندماه سال ۱۳۵۷ و به مناسبت روز جهانی زن، در اعتراض به سخنان زن ستیزانه خمینی در مورد حجاب اجباری، دهها هزار تن از زنان ایران در تظاهرات ها و گردهمائی های باشکوه، نخستین اعتراض خود را با شعارهائی از قبیل: “ماانقلاب نکردیم تا به عقب برگردیم” مخالفت خود را با اهداف بنیادگرایان اسلامی تازه به قدرت رسیده به نمایش گذاشتند.

در بیانیه ای که در آن روز انتشاریافت، زنان اندیشمند و مبارز ایران،خواسته های اساسی خود را از جمله اینگونه مطرح نموده بودند:

۱-  ما زنان که دوش به دوش مردان وظایف اجتماعی خود را در قبال کشور انجام میدهیم و در خانه تربیت نسل آتی مملکت را برعهده داریم دارای اهلیت کامل هستیم و به حفظ شئون و شخصیت و شرافت خود وقوف کامل داریم و معتقدیم که عفت زن در فرم پوشش خاصی متجلی نمیشود.

۲-  حق برخورداری مساوی با مردان از حقوق مدنی برای زنان کشور برسمیت شناخته شده و هرنوع تبعیضی دراین قانون و قوانین مربوط به حقوق خانواده از میان برداشته شود.

۳-  حقوق سیاسی و اجتماعی و اقتصادی زنان بدون هیچ تبعیضی حفظ و تأمین گردد.

۴-  هر نوع نابرابری بین زن و مرد در قوانین موضوعه مملکتی منجمله قانون کار و قوانین استخدامی کشور مرتفع گردد.

۵-  برخورداری واقعی از آزادیهای اساسی، آزادی قلم، آزادی بیان، آزادی عقیده، آزادی شغل، آزادی اجتماعات برای زنان و مردان کشور تأمین گردد.

 

با گذشت بیشتر از ۳۹ سال از حکومت جمهوری اسلامی نه تنها هیچیک از حقوق و مطالباتی که زنان ایران در فردای قدرت گیری اسلام گرایان مطرح کردند برسمیت شناخته نشده است، بلکه حاکمان برای مقابله با مطالبات حقوق بشری زنان ایران توسل به هر خشونتی را درسرکوب زنان ایران مجاز شمرده اند. از توسل به اسید پاشی و شلاق زدن د رخیابان و زندان و شکنجه و اعدام زنان دگراندیش و مبارز گرفته تا حذف زنان ایران از بسیاری از صحنه های سیاسی و علمی و هنری و ورزشی، همه با هدف تبدیل زنان ایران به شهروند درجه دوم و به حاشیه راندان آنان انجام پذیرفته است.

اما علیرغم تمام فشارها و تبعیض های حکومت اسلامی، مبارزه زنان ایران برای کسب حقوق برابر و برچیده شدن قوانین زن ستیزانه و تبعیض آمیز تا کنون یک لحظه باز نایستاده است. حرکتی که این روزها تحت عنوان “دختران خیابان انقلاب” در مخالفت با حجاب اجباری در ایران جریان دارد نیز در ادامه ۳۹ سال مبارزه بی وقفه زنان ایران است برای کسب حقوق برابر و برچیدن قوانین تبعیض آمیز نظام جمهوری اسلامی. در این حرکت نمادین زنان با برداشتن روسری های خود در خیابان ها به حجاب اجباری اعتراض می کنند و تعدادی از آنها با برخورد های بسیار وحشیانه ماموران مواجه و دستگیر شده اند. “نیروی انتظامی تهران، جمعه چهارم اسفند اعلام کرده است که تشویق زنان به نداشتن حجاب مشمول بند دوم ماده ۶۳۹ قانون تعزیرات خواهد بود که یک تا ۱۰ سال حبس دارد و قابل تبدیل به مجازات جایگزین حبس نیست”.

در روز جهانی زن ما نهادهای مدافع حقوق بشری یکبار دیگر توجه افکار عمومی جهان، شخصیت ها و نهادهای حافظ حقوق بشر در تمام کشورها را به حمایت از جنبش گسترده و ضد آپارتاید جنسی که زنان مبارز ایرانی ۳۹ سال است با تحمل زندان و شکجه و اعدام بر دوش میکشند جلب میکنیم و هشدار میدهیم که هم اکنون نیز تعدادی از فعالان زن در زندانها و شکنجه گاههای جمهوری اسلامی برای رسیدن به خواسته های طبیعی خود در اعتصاب غذاهای طولانی به سر می برند و با خطر مرگ و آسیب های جدی مواجه اند. از هر طریقی که ممکن است میبایستی به جمهوری اسلامی فشار وارد شود تا به رفتار ضد انسانی و ضد حقوق بشری خود در مورد زندانیان سیاسی و بویژه زندانیان زن خاتمه دهد. ما هم چنین خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط تمام “دختران خیابان انقلاب” هستیم.

 

شبکه همبستگی برای حقوق بشر در ایران
برای ۸ مارس ۲۰۱۸
امضاء:

۱ – انجمن زنان ایرانى – مونترال

۲ – انجمن تئاتر ایران و آلمان ـ کلن

۳ – انجمن همبستگی ایرانیان – تگزاس

۴ – انجمن جمهوریخواهان ایران – پاریس

۵ – انجمن حقوق بشر و دموکراسی برای ایران – هامبورگ

۶ – بنیاد اسماعیل خویی

۷ – مادران پارک لاله ایران

۸ – حامیان مادران پارک لاله – دورتموند

۹ – حامیان مادران پارک لاله – هامبورگ

۱۰- حامیان مادران پارک لاله – فرزنو

۱۱- صدای موج آزادی – لندن

۱۲- شبکه همبستگی ملی فرزنو – کالیفرنیا

۱۳- فدراسیون اروپرس

۱۴- کانون مدافعان حقوق بشر کردستان

۱۵- کمیته مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی – پاریس

۱۶- کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران – شیکاگو

۱۷- کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی

۱۸- مادران صلح مونترال

۱۹- نهاد «همه حقوق بشر، برای همه، در ایران»

۲۰- همبستگی برای حقوق بشر در ایران – کلگری

۲۱- همبستگى جمهورى خواهان ایران (هجا) – مونترال

۲۲- همبستگى جمهورى خواهان ایران (هجا) – نیویورک

۲۳- همبستگى جمهورى خواهان ایران (هجا) – لوس آنجلس

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)