اجتناب از تنگ نظری و نفرت پراکنی تنها راه برون رفت از وضعیت کنونی استان آذربایجان غربی …

سوال اینجانب بهمراه سه نفر دیگر از نمایندگان کرد استان آذربایجان غربی از وزیر کشور راجع به عدم استفاده از نخبگان و شایستگان کرد در مناصب مدیریتی آذربایجان غربی، واکنش عجیب و نامتعارف نماینده ای را در پی داشته که به ناپرهیزی در سخن شهره است. بدون شک گفتگو از روی آمار و ارقام و تاریخ و جغرافیا در اینباره گرچه ضروری است، اما با جناب ایشان که اساسا اهدافی دیگر در سر دارد، نمی تواند چندان کارساز باشد. شاید تنها فایده اینگونه اظهار لحیه ها، هویدا شدن نوعی نگرش و تفکر است که با مدیریت خود یکی از مهمترین استانهای کشور را به قعر جدول توسعه رانده است. به همین خاطر علیرغم تلخی و مرارت و ملال آوری اینگونه سخنان، اما این فرصت را در اختیار متولیان و اصحاب امر قرار می دهند تا دریابند چگونه و توسط چه کسانی، استانی دارای مرز با سه کشور نسبتا برخوردار و دارای ظرفیتهای فراوان آبی و خاکی و تجاری و گردشگری به چنین حال و روزی افتاده است.

بحث مدیریت در آذربایجان غربی پیوندی تنگاتنگ و گسست ناپذیر با مساله توسعه و عقب ماندگیهای آن به نسبت استانهای هم طراز دارد. به عبارت بهتر هر تلاشی برای توسعه این استان متنعم و بالقوه برخوردار بدون وارد کردن تمام آحاد آن در حیات سیاسی و اداری استان و بهره گیری از سرمایه های مادی و معنوی آنان، به کوششی عقیم و ابتر تبدیل می شود و بدون شک این حلقه مفقوده محرومیت و توسعه نیافتگی آذربایجان غربی است.

خوشبختانه در چند سال اخیر این مهم مطمح نظر کارشناسان و اندیشمندان قرار گرفته و در میان نخبگان و دانش آموختگان کرد هم تمایلی قوی و تحسین برانگیز برای خدمت در عرصه های مدیریتی دیده می شود. یقینا اگر با این خواسته مواجهه ای ایجابی و مثبت صورت گیرد، به سود وحدت ملی و افزایش اقتدار و توان ملی خواهد بود و بالعکس بی توجهی به آن خسران و ضرر بسیاری متوجه دولت و ملت خواهد کرد.

شوربختانه در این هنگامه حساس نغمه هایی ناخوشایند از جانب معدودی افراد هم به گوش می رسد که در مقام وکیل و مسئول، در مقام سخن گفتن و اظهار نظر باری سنگین بر دوش دارند.

بدون شک سخن گفتن با زبان امنیه ها و آژانهای عصر پهلوی اول نه تنها زیبنده نظام نیست، بلکه موجب ابتذال و حاشیه دار کردن بحثهایی می شود که ماهیتی کارشناسی و علمی دارند. همچنین نیاز به گفتن ندارد که کیسه دوختن برای رای آوری از طریق حاشیه سازی و نفرت پراکنیهای قومی و زبانی، راهی بسیار پیش پاافتاده و ظلمی بزرگ به مملکت و ملت شریف ایران است. نظام جمهوری اسلامی دارای دو رکن جمهوریت و اسلامیت است و همگان در برابر قانون برابرند و کسی نمی تواند با پنهان شدن پشت ارزشهای مذهبی و شعارهای انقلابی و تحریفهای تاریخی مبتذل، تیشه به ریشه نظام بزند.

کردهای آذربایجان غربی با داشتن نیمی از جمعیت استان، حق دارند در کنار خواهران و برادران آذریشان در تمامی عرصه های خرد و کلان حضور داشته و برای توسعه و آبادانی آن بکوشند. این تنها راه خروج استان از عقب ماندگی و تضمینی برای زیست برابر و مسالمت آمیز و تحسین برانگیز تمام گروهای قومی و مذهبی آن است.

جلال محمودزاده

نماینده مردم فهیم شهرستان مهاباد

٩۶/١٢/۴

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)