اخیرا افردی هدفمند مشغول پروپاگاندای رژیم جمهوری اسلامی در رابطه با بازداشت، زندان و زندانی و شکنجه در خارج از کشور می باشند.

این افراد دوران بازداشت و زندان را به یک امر ساده و خودمانی و دارای فان و سرگرمی بسیار دارند تبلیغ می کنند.  گویی اینکه در زندان، زندانیان صاحب اختیار و هر تصمیمی و هر کاری میتوانند انجام دهند. مثلا شب شعر میتوانند برقرار کنند، صدایشان را ضبط و پخش کنند و حتی به خارج از کشور بفرستند.  در زندان براحتی میتوانند هر زمان که مایل باشند با دوستان و رفقا و فامیل تلفنی صحبت کنند. بدون هیچ مشکلی میتوانند کتاب بخوانند و کتاب بنویسد و یرای تصحییح و چاپ به خارج از زندان بفرستند و حتی روزنامه های داخل کشور آن را نقد و بررسی نمایند.

گویا ماموریت دارند که زندان را جایی ترسیم کنند که تمام حقوق انسانی زندانی در آن رعایت می شود. نه سلول انفرادی، نه زور و اجباری، نه شکنجه، نه تجاوز و نه بیماری و نه هیچگونه اعمال سخت گیرنه ای! هم شب شعر میشود برگزار کرد و هم می شود کتاب تالیف نمود. اینها زندان، بازداشتی، شکنجه، تجاوز را با تبحر و سنجش شرایط پیرامونی خارج کشور با ایجاد ارتباطات پیچیده ای که برای خود فراهم نموده اند به شیوه حرفه ای توجیه مینماییند.

اینها بدنبال بدست آوردن هویت و اعتبارند و هیچ حرکت اجتماعی برایشان جدی و مهم نیست.  ولی همیشه در حال تکاپو و دوندگی اند، از این شهر به آن شهر، از این مراسم به آن مراسم، از این جشن به آن جشن، فقط به این دلیل که همیشه حضور داشته باشند، به این دلیل که دیده شوند، به این دلیل که فضا را بسنجد و ببیند که باد از کدام سمت می‌وزد، اینها جلسه نوردی حرفه ای اند که از پگاه تا شام هر روزه در هر کجای شهر که برنامه ای باشد سرکی می کشند، سربه فیها خالدون همه جریانات سیاسی، ادبی و غیره و ذالک بدونه هیچ گونه پرنسیب و تعهد اخلاقی و در عرصه سیاسی به هر رنگی در می آیند از سبز تا بنفش تا سرخ.

چون تقلب حرفه اینهاست هیچوقت عرصه برایشان تتگ نمیشود همیشه برای پیشبرد اهدافشان یک عده را شکار و دور خود جمع و سیاهی لشکر میکنند که برای خود اعتبار بوجود اورند. از به به و چه چه سرخر کیف می شوند. بقول زنده یاد ساعدی ” جایزه‌بگیر حرفه‌ای هستند و افتخارات تفویض شده را همیشه و همه جا یدک‌ می‌کشند.” عکس‌هایی را که با فریبکاری و دغل بازی  با شخصیت ها و چهرهای هنری، ادبی و سیاسی که در موقعیت‌های مختلف و فرصت طلبانه گرفته‌اند در شبکه های اجتماعی بنمایش میگذارند که توانائی ها و افتخاراتشان را با غصب اعتبار نام آوران بدین شکل برخ دیگران بکشند.

این افراد آنقدر گستاخ شده اند و مخاطبین را دست کم و ابله فرض کرده اند که کم مانده است عکس سلفی خود را با بازجویشان در صفحات مختلفی که به همراه هم پالکی های خود دارند انتشار دهند.

خوشبختاته هموطنان خارج کشور دست این حضرات را خوانده اند و دیگر حنایشان بین مردم رنگی ندارد و هر روز منزوی تر میشوند.

همانطور که مردم انقلابی ایران شعار نابودی کل رژیم را داده اند، دیگر حقه بازی اختلاف خانوادگی بین “خودیهای رژیم” آقازاده های اصولگرا و اصلاح طلب باطل است و همگی بزودی به درک واصل خواهند شد.

احمد نائینی
تورنتو –  کانادا
۶ فوریه ۲۰

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)