حبس بلند مدت نرگس محمدی؛ زیر سوال بردن عدالت دستگاه قضا

نرگس محمدی، روزنامه نگار، فعال حقوق بشر، زندانی سیاسی، نایب رییس کانون مدافعان حقوق بشر ایران و از موسسان انجمن لگام (لغو گام به گام اعدام)، در اعتراض به حجاب اجباری در ایران، از درون زندان اوین، همراهی خود را با زنان و دختران خیابان انقلاب و آزادی حق پوشش اعلام کرده است. شجاعت این بانوی آزاده سیستم قضایی ایران را دچار وحشتی کرد که یکی از ناعادلانه ترین احکام ممکن را برایش صادر کردند.

وی در حالی به ۱۶ سال حبس محکوم شد که این فعال مدنی نه برانداز است و نه فردی سیاسی، بلکه تنها فعالیت‌های حقوق بشری وی هستند که سبب شده و وی را مستحق تحمل مجازات حبس ۱۶ ساله بدانند.

خانم محمدی که هم اکنون دوران محکومیت خود را در زندان می گذراند مدت‌هاست که از دیدار دو فرزند خود محروم است. و حتی برای شنیدن صدای فرزندانش ناچار به اعتصاب غذا شده بود. از سوی دیگر این زندانی سیاسی از بیماری‌های آمبولی ریه و فلج عضلانی رنج می‌برد و متاسفانه اقدام موثری برای معالجه وی صورت نگرفته است.

وی در روز هفتم تیر ماه ۱۳۹۵ دست به اعتصاب غذا زده بود و با نگارش دل‌نوشته‌ای چرایی اتخاذ چنین تصمیمی را بیان کرد و با تشریح اینکه «خواسته‌ای جز امکان تماس تلفنی با فرزندانش ندارد»، اعلام کرده بود که علی‌رغم میل و توان جسمی‌اش، راهی برایش نمانده است جز اینکه فریاد «مادر بودن» و دلتنگ بودنش را با اعتصاب غذا اعلام کند.

فرزندان خردسال نرگس محمدی پس از بازداشت این مدافع حقوق بشر نزد پدرشان که به اجبار و بر اثر فشارهای مقام‌های امنیتی و قضایی به فرانسه مهاجرت کرده است، رفته‌اند.

این فعال حقوق بشر، در دادگاهی به ریاست قاضی صلواتی به اتهام «اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور» به پنج سال حبس، به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به یک سال حبس و در مورد اتهام «تشکیل و اداره گروهک غیرقانونی لگام» به ۱۰ سال حبس محکوم شده بود. و متاسفانه این حکم بحث برانگیز در دادگاه تجدید نظر نیز تایید شد.

صدور حکم مجازات حبس ۱۶ ساله آنهم برای یک فعال مدنی، در واقع زیر سوال بردن اصل عدالت در قوه قضاییه جمهوری اسلامی است. اینگونه برخوردهای قضایی و صدور چنین احکام بسیار سنگین برای فعالان مدنی مغایر با حق آزادی بیان و دیگر حقوق شهروندی است، و فعالان مدنی نباید تنها به دلیل بیان خواسته های قانونی خود با چنین برخوردهای قضایی روبرو شوند.

در آن روزها، نرگس محمدی در نامه‌ای به این حکم اعتراض کرده و گفته بود، هر چند که زندان را تحمل می‌کند اما این حکم را «قانونی، انسانی و اخلاقی» نمی‌داند.

این روزها نیز نرگس محمدی از درون زندان، با بیان اینکه انتخاب پوشش حق زنان است، همراهی خود را با جنبش آزادیخواهانه زنان ایران اعلام کرده است. نرگس های بسیاری زندگی، جوانی، و مادرانه هایشان قربانی استبداد و بی عدالتی سیستم بی قانون قضایی در ایران شد.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)