بدترین سال جامعه روزنامه نگاران

سالى که گذشت سالى “غم‌انگیز” برای آزادی بیان و سخت‌ترین سال برای روزنامه‌نگاران بوده؛ این را کمیته حمایت از روزنامه‌نگاران اعلام کرده؛ یک سازمان غیردولتی که از آن با عنوان “صلیب سرخ روزنامه‌نگاران” یاد مى شود.

به گزارش بى بى سى، در گزارش امسال کمیته حمایت از روزنامه‌نگاران آمده که در سال ٢٠١٢ دست کم ٢٣٢ روزنامه‌نگار به زندان افتاده‌‌ و ٧٠ نفر از آنان هم در حال خبررسانی کشته شده‌اند. علاوه بر این ٣۵ روزنامه‌نگار هم مفقود شده‌اند. شمار روزنامه‌نگارهای زندانی از سال ١٩٩٠، که کمیته حمایت از روزنامه‌نگاران آغاز به کار کرده، بالاترین تعداد بوده است.

به گفته راب ماهونی، از مقامات این کمیته، دلیل اصلی کشته شدن روزنامه‌نگاران نه حضور در مناطق جنگی و درگیری‌های نظامی، بلکه به قتل رسیدن آنان بوده است. آقای ماهونی ترکیه، روسیه، ایران و سوریه را از جمله کشورهایی دانسته که قوانین محدودکننده‌ای بر آزادی مطبوعات وضع می‌کنند و شمار زیادی روزنامه‌نگار در زندان‌هایشان به سر می‌برند.

مکزیک، اتیوپی، اکوادور و پاکستان هم از دیگر کشورهایی هستند که در گزارش ٢٠١٢ این کمیته از وضعیت روزنامه‌نگاران در آن انتقاد شده است. کمیته حمایت از روزنامه‌نگاران ایران را در رده چهارم بدترین وضعیت سانسور قرار داده است. بنا به گزارش این کمیته در سال گذشته دست کم ۴۵ روزنامه‌نگار ایرانی زندانی بوده‌اند و ۶٨ نفر از آنان مجبور به ترک ایران شده‌‌اند.

در آخرین نمونه از برخورد با روزنامه‌نگاران در ایران حدود دو هفته پیش ماموران امنیتی ١٧ روزنامه‌نگار را بازداشت کردند که ١۵ نفر آنان هنوز در بازداشت به سر می‌برند.

چندى پیش “کمیته حفاظت از روزنامه‌نگاران” نیز اعلام کرده بود که شمار روزنامه‌نگاران زندانی در جهان در سال ۲۰۱۱ به بالاترین تعداد در ۱۵ سال اخیر رسیده و ایران در این میان بیشترین تعداد زندانی را به خود اختصاص داده است.

بر اساس گزارش این کمیته که در نیویورک مستقر است، تا تاریخ اول دسامبر سال ۲۰۱۱ میلادی، ۱۷۹ روزنامه‌نگار و عکاس خبری در سرتاسر جهان زندانی بوده‌اند که این تعداد نسبت به سال گذشته ۳۴ نفر بیشتر شده است. ایران با ۴۲ روزنامه‌نگار زندانی برای دومین سال متوالی در صدر این فهرست قرار دارد و بعد از آن کشورهای اریتره (۲۸ نفر)، چین (۲۷ نفر)، برمه (۱۲ نفر) و ویتنام با ۹ روزنامه نگار زندانی در رده‌های بعدی قرار گرفته‌اند.

در گزارش سال گذشته کمیته حفاظت از روزنامه‌نگاران، ایران و چین با ۳۴ روزنامه نگار زندانی به طور مشترک در صدر فهرست قرار داشتند. حدود نیمی از روزنامه‌نگاران زندانی، خبرنگاران رسانه‌های اینترنتی هستند و ۴۵ درصد از زندانیان به صورت آزاد با رسانه‌ها همکاری می‌کنند.

گزارش کمیته حفاظت از روزنامه‌نگاران، سرکوب معترضان بعد از انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ را زمینه‌ساز بازداشت و زندانی‌کردن گسترده رزونامه‌نگاران در ایران عنوان کرده است. در گزارش این کمیته آمده است که مقام‌های ایران از آن زمان “درِی گردان” برای زندانی کردن روزنامه‌نگاران ساخته‌اند و “با آزاد کردن بعضی به قید وثیقه، افراد جدیدی را بازداشت می‌کنند.”

بنا بر این گزارش، “غالبا وثیقه‌های چند میلیونی برای آزادی روزنامه نگاران درخواست می‌شود و فشار زیادی برای ساکت نگه داشتن آنها یا افشاگری درباره همکارانشان به آنها وارد می‌شود.” بر اساس این گزارش، بیش از نیمی از روزنامه‌نگاران زندانی در ایران به مواردی همچون تلاش برای براندازی و اقدام علیه امنیت ملی متهم شده‌ و دست کم ۶۵ روزنامه‌نگار ایرانی از سال ۲۰۰۹ تا کنون از ایران مهاجرت کرده‌اند.

کمیته حمایت از روزنامه‌نگاران پیش از این طی نامه‌ای از احمد شهید، گزارشگر ویژه حقوق بشر برای ایران خواسته بود که به وضع “منزجرکننده” روزنامه‌نگاران زندانی در ایران توجه کند.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)