اگه يه دروغى رو زياد تكرار كنى می‌شه حقيقت خودت؛ مث كارى كه تكرارِ زيادش می‌شه اعتيادت. زندگىِ همه رو عادت قورت داده، همه قربانىِ يه دروغِ كوچكند كه زود باور شده، بيخود نيست كه حالا هيچ حقيقتى جز دروغ براى كسى نمونده. گاهى دلم واسه ايران كه اين‌همه بدنام شده مى‌سوزه. ما ايرانى‌ها تا بخواهى حق به جانبيم، تا بخواهى معتاد! همه هم زندگى‌مون غرق شده در روياى ديگرى، كسى خودش نيست. از اين لحاظ حتى مغروريم! نبايد بترسى، نبايد بلرزى، زندگىِ واقعى‌ت دقيقن از جايى كه ديگه هيشكى به تخمت نيست آغاز مى‌شه.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)