درخواست جمعی از فعالین سیاسی مدنی از زندانیان سیاسی در حال اعتصاب غذا برای شکستن اعتصاب غذا
فریاد اعتراضی زندانیان سیاسی به‌گوش مردم رسید

به گزارش کانون حقوق بشری نه به زندان نه به اعدام؛ امروز هفتم شهریور ماه؛ چهارده تن از کنشگران حقوق بشر و فعالین سیاسی مدنی در نامه ای به زندانیان سیاسی در حال اعتصاب غذا از آنان خواستند که اعتصاب غذای خود را بشکنند.
فعالین سیاسی مدنی و حقوق بشری در نامه خود ضمن حمایت از اعتصابیون و خواسته های آنها؛ نگرانی خود را از وضعیت جسمی آنها اعلام کرده و گفتند:
از شما می‌خواهیم تا به اعتصاب خود، پایان دهید و بدانید که ما پژواک رسای شما هستیم و هماره، فریاد و آوای حق‌جویانه‌تان را به گوش مردم ایران و جهانیان میرسانیم.

متن نامه به شرح زیر است:

اعتصاب غذا، تنها راه حل باقیمانده برای زندانیان سیاسی

فریاد اعتراضی زندانیان سیاسی به‌گوش مردم رسید.

بیش از یک ماه است که حدود بیست زندانی سیاسی در زندان رجایی شهر پس از ضرب و شتم و انتقال ناگهانی به سالن فوق امنیتی ۱۰ اقدام به اعتصاب غذا کرده اند.
این زندانیان یک ماه را در سخت ترین شرایط گذرانده اند؛ روزهای جانکاهی که حتی از داشتن آب خنک هم با لبان تشنه؛ محروم هستند.

شوربختانه، در یکماه گذشته، مسئولان زندان و قوه قضاییه، به اعتراض زندانیان اعتصابی، هیچ‌، توجهی نکرده اند و بیم آن می رود که ادامه اعتصاب، آسیب‌های بازگشت ناپذیری را برای آن زندانیان سیاسی، درپی، داشته باشد.

با شما سخن می گوییم یاران زندانی و دربندمان :

سعید شیرزاد؛ ابوالقاسم فولادوند؛ سعید ماسوری؛ خالد حردانی؛ پیام شکیبا؛ مجید اسدی؛ رضا شهابی؛ حمید بابایی؛ محمدعلی منصوری؛ حسن صادقی؛ رضا اکبری منفرد؛ محمدبنازاده امیرخیزی؛ شاهین ذوقی تبار؛ امیر قاضیانی؛ حمزه سواری؛ جعفر اقدامی؛ محمد نظری؛ لقمان مرادی؛ زانیار مرادی و هوشنگ رضایی و ابراهیم فیروزی و …

ما نیک میدانیم شما در دادگاههای غیر قانونی و غیر صالح انقلاب طی دادرسی غیر منصفانه و غیر عادلانه محکوم شده اید و در زندان از امکانات اولیه نیز محرومید و برای رسیدن به بر حق ترین خواسته هایتان لب بر غذا بسته اید.

بدانید که ما کنشگران حقوق بشری و مدنی و سیاسی در همه روزها و ساعاتی که شما، لب بر خوردنی‌ها بسته‌اید، همراه و همصدا با شما بوده‌ایم و درد شما درد ما بود و به‌خاطر همه سختیها و رنج‌هایی که بر شما می‌رود، اندوه‌بار هستیم.

در زمانی که بیداد روا و داد ناروا و فریاد حق‌جویانه، به جایی نمیرسد؛ ناگزیر به برگزیدن تنها راه چاره، برای شنیدن فریادتان شده‌اید و این‌گونه جانتان در خطر مرگ قرار گرفته‌است.

اگرچه، نشانه‌ها می‌رسانند که درمیان مسئولان، گوش شنوایی نیست؛ اما ملت ایران، فریاد پیام‌آورتان را شنیده است و اکنون، چیزی که موجبات نگرانی امضاکنندگان و مردم دوستدار شما را فراهم آورد، درخطرقرارگرفتن تندرستی جسمی و جانی شماست. جایگاه و ارزش شما نزد امضاکنندگان و ایران‌دوستان، بسیار والا و ارزشمند است؛ ازاین‌رو، نمیخواهیم به وجود نازنین شما گزندی برسد و بدانید که درد شما، درد ما و خواسته شما خواسته ماست.

یاران جوان و دربندمان، بی‌گمان، آینده ایران به بودن شما نیاز دارد؛ بنابراین از شما می‌خواهیم تا به اعتصاب خود، پایان دهید و بدانید که ما پژواک رسای شما هستیم و هماره، فریاد و آوای حق‌جویانه‌تان را به گوش مردم ایران و جهانیان میرسانیم.

ما نیز، چون شما، خواهان ایرانی آزاد و بدون زندان و اعدام هستیم و تاکید می‌کنیم: مسئول جان شما، مقامات قضایی ایران و دست‌اندرکاران تصمیم‌گیرنده زندانها هستند؛ اما، یاران، تا رسیدن به هدف، راهِ درازی درپیش است که باید، آن را باهم ادامه دهیم؛ به‌همین‌خاطر، شایسته است تا به خواسته یاران و دوستان خود، پاسخ مثبت بدهید و اعتصاب خود را بشکنید.

ما همچنین، به مسئولان دست‌اندرکار، گوشزد می‌کنیم که حق هیچ زندانی نیست تا پس از سالیانی چند در زندان، همچنان در شرایط پررنج و ناپسند کنترل ۲۴ساعته باشد.
از مسئولان قوه قضاییه و زندان رجایی شهر، میخواهیم که هرچه زودتر به خواسته یا خواسته‌های زندانیان نامبرده، رسیدگی کنند .

احمدرضا احمدپور ، حمید آصفی ، جعفر پناهی ، گیتی پورفاضل ، علیرضا جباری ، زهرا ربانی املشی ، نسرین ستوده ، محمد سیف زاده، پروانه شمیرانی ، فریده مرادخانی ، عبدالحمید معصومی تهرانی ، محمد ملکی ، احمد منتظری ، محمد نوریزاد

هفتم شهریور ١٣٩۶ / ایران

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)