دیدن فیلم‌های ترسناک در فرهنگ ما جا افتاده‌اند، آیا این عادتی سالم است؟
بگذارید ابتدا توضیح دهیم که در هنگام دیدن فیلم ترسناک برای ذهن ما چه اتفاقی می‌افتد.
هدی ماتر، معلم تربیت پیشرفته‌ی روان‌شناسی می‌گوید: “اتفاقی که برای بیشتر مردم رخ می‌دهد این است که سیستم اعصاب سمپاتیک شما تحریک می‌شود و تولید آدرنالین فعال می‌شود.” ماتر، دیدن فیلم ترسناک را با سوار یک ترن هوایی شدن مقایسه می‌کند که در آن ضربان قلب و تنفس افراد افزایش می‌یابد.
علت این‌که برخی از مردم تماشای فیلم‌های ترسناک را سرگرم کننده می‌یابند، درحالی‌که گروه دیگری از دیدن این‌گونه فیلم‌ها کاملا وحشت‌زده می‌شوند، می‌تواند به “نظریه‌ی هیجان” مرتبط باشد.
ماتر توضیح می‌دهد: ” نظریه‌ی هیجان، می‌گوید که تفسیر ما از نشانه‌های فیزیولوژیکی مشابه می‌تواند بسته به هر فرد متفاوت باشد.” پس بسیاری از مردم افزایش و سریع شدن ضربان قلب و تنفس را تجربه می‌کنند. اگرچه، کسانی‌که از دیدن فیلم‌های ترسناک لذت می‌برند، این نوع از فیلم‌ها را تنها با سوار ترن هوایی شدن، برابر می‌دانند (فقط هجومی از آدرنالین)، و کسانی‌که از فیلم‌های ترسناک وحشت دارند، دچار پریشانی می‌شوند.
فیلم‌های ترسناک بسته به فرد، می‌توانند طیف وسیعی از عوارض جانبی را ایجاد کنند. یکی از قابل‌توجه‌ترین عوارض جانبی، بی‌خوابی است. افراد ممکن است به علت ترس و اضطراب ناشی از تماشای فیلم ترسناک، در طول شب دچار بی‌خوابی و مشکلات خواب شوند. سامانتا بیالوزینسکی، روانشناس دبیرستان ادینا، می‌گوید: “من فکر می‌کنم که تماشای فیلم‌های ترسناک بر خواب اثر می‌گذارد، به‌خصوص اگر چیزی در فیلم وجود دارد که می‌تواند سبب تحریک یک ضربه و آسیب روحی رخ داده شده در گذشته شود.”
یکی دیگر از عوارض جانبی قابل توجه تماشای فیلم ترسناک، اضطراب است. شدت و طول عمر اضطراب به طور کامل به فرد بستگی دارد. اگرچه، براساس یک مطالعه‌ی تحقیقی انجام شده در دانشگاه ویسکانسین، مدیسون؛ کودکان زیر 14 سالی که فیلم‌های ترسناک تماشا می‌کنند درنهایت بعدها در دوران بزرگسالی خود شانس بیشتری برای توسعه‌ی اختلال اضطراب دارند. این به دلیل آن است که ترس تجربه شده در هنگام تماشای فیلم ترسناک در قسمت “آمیگدال” (در فارسی بادامه.م) مغز ذخیره می‌شود، بخشی از مغز که مسئول تولید احساسات است. این کودکان، که اکنون بزرگ شده‌اند، نمی‌توانند خاطره‌ی مربوطه را بدون تحریک آسیب روحی و ترس به یاد بیاورند.
ماتر می‌گوید، دیگر اثرات بالقوه دراز مدت و خطرناک شامل “پارانویا، ترس‌های غیرمنطقی، علاقه به ماوراءالطبیعه یا دیو‌شناسی، چیزهایی است که از نظر روان‌شناختی برای ذهن سالم نیستند.” با این حال، وقوع و شدت این اثرها همه به فرد بستگی دارد. برای مثال اگر فردی در یک حادثه‌ی جدی تصادف ماشین بوده است فیلمی مانند ” مقصد نهایی 2″ می‌تواند برای سلامت روان این فرد بسیار خطرناک باشد. بیالوزینسکی می‌گوید: “تجارب شخصی قطعا تعیین کننده این موضوع هستند که عوارض جانبی چگونه دارای اهمیت می‌شوند.”
فیلم‌های ترسناک همچنین می‌توانند باعث ایجاد ترس‌های جدید شوند. ماتر توضیح می‌دهد: “خانواده‌ی ما فیلم‌های ترسناک تماشا نمی‌کند، زیرا ما تمایل داریم این حوادث را به عنوان تهدید در نظر بگیریم و سپس شروع به ایجاد ارتباط بین عامل تحریک در فیلم‌های ترسناک با حوادث زندگی واقعی خود می‌کنیم.” به این تاثیر “‌شرطی‌سازی کلاسیک” می‌گویند. به عنوان مثال، ماتر به یاد می‌آورد نمی‌توانست صدای راه رفتن را بدون تصور کردن شخصیت جک نیکلسون در فیلم “درخشش” تحمل کند. همچنین به یاد می‌آورد که تا سال‌ها پس از دیدن فیلم “پرندگان” اثر آلفرد هیچکاک از پرنده می‌ترسیده است.
با این‌حال یک عارضه‌ی جانبی هم وجود دارد که روان‌شناسان می‌توانند موافقت کنند که کاملاً هم مضر نیست: حساسیت زدایی. برای مثال اگر شما از دلقک می‌ترسید، روبه‌رو شدن با فیلم‌های ترسناکی که درمورد دلقک‌هاست می‌تواند در کم کردن ترس شما کمک کننده باشد زیرا شما به طور مداوم با تماشای فیلم در معرض این ترس خود قرار می‌گیرید. ماتر می‌گوید: “حساسیت‌زدایی نسبت به خشونت و چیزهای دیگر هم در هنگام تماشای فیلم می‌تواند اتفاق بیوفتد.” که امر مثبتی نیست.
ماتر و بیالوزینسکی هردو پیشنهاد می‌کنند که اگر فردی پس از تماشای فیلم ترسناک حالت‌های منفی را تجربه می‌کند، بهتر است تا از دیدن این سبک فیلم دوری کند. این تاثیرات منفی می‌توانند منجر به چیزی مهم وخطرناک‌تر شوند. اگرچه بیالوزینسکی می‌گوید: اگر آن‌ها دچار تاثیرات منفی دیدن این فیلم‌ها نمی‌شوند و تنها به این سبک فیلم علاقه دارند و باعث اثر پذیری‌ آنها در جهت منفی نمی‌شود، پس می‌توانند این‌گونه فیلم‌ها را تماشا کنند.”

منبع

راه‌های ارتباط با ما:
پیامک در تلگرام
کانال تلگرام
اینستاگرام
فیس بوک

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)