این چیست که در شبانِ من ،جاری ست ؟
آوای تو ؟
یا صدای نیلوفر؟

 

با هرچه زُلال
از تو می گویم.
با پیرهنِ سپیده 
از شبنم.

 

ای شعرِ شبانه های شوریده!

آ واز تو در کدام گل پژمرد ؟
در باغ
پرنده، پر نمی گیرد.

 

این، آتش ِ آشیانه ی من نیست
این ، شعله ی توست در سخن

                               درمن.

من، بی تو شبم درونِ آیینه 
من ، بی تو سکوتِ واژه ای گلرنگ .

 

هیهات
چه دور مانده ام
هیهات.

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)