تجمع هواداران ابراهیم رئیسی در مصلای تهران (منبع: وب‌سایت ایران‌خبر)

پیش از هیجان‌زدگی از پیروزی حسن روحانی در انتخابات دوازدهم ریاست جمهوری، می‌توان به بیش از ۱۵ میلیون رأی ابراهیم رئیسی، رقیب او، پرداخت. اگر شمار آرای اعلام‌شده دقیق باشد، دست‌کم یک پنجم جمعیت ایران به نامزد تندرویی رأی داده‌اند که در اعدام‌های جمعی و سرکوب دست داشته است.

بحث‌های زیادی در مورد پیشینه‌ی او طی کارزارهای انتخاباتی وجود داشت. بنا بر این، نمی‌توان گفت هیچ‌ نوع آگاهی‌ای از این بخش پیشینه‌ی این نامزد وجود نداشته یا رأی‌دهندگان از آن آگاه نبوده‌اند. پیش‌زمینه‌ی رأی‌دهی به بازنده‌ی محافظه‌کار انتخابات، از جمله نادیده گرفتن این گذشته است.

این تعداد رأی، عادی بودن مجازات اعدام و پایداری و سخت‌جانی جمهوری اسلامی را تا حد زیادی توضیح و نشان می‌دهد. بیش از ۱۵ میلیون رأی توضیح می‌دهد چرا عده‌ی زیادی در شهرهای گوناگون به تماشای اعدام می‌ایستند و چرا اخلاق مقابله با آن در میان قشرهایی رنگ باخته است.

نتیجه و پیام رأی محافظه‌کاران

ابتدا خبرگزاری «رویترز» پیشتازی برنده‌ی انتخابات را اعلام کرد، نه صدا و سیما و خبرگزاری‌های داخلی که به‌دلیل اهمیت کشوری خبر باید نخستین منبع باشند. این نوع انتشار اطلاعات نشانی از احتیاط در اعلام نتیجه و در واقع تضمینی بود برای جلوگیری از تکرار رویدادهای سال ۱۳۸۸ و تصاحب نتیجه‌ی انتخابات.

چنین شیوه‌ای، بار دیگر واقعیتی را به یاد می‌آورد: در ایران باید با مجری قدرتمند اعدام‌های جمعی چانه زد تا شکست خود را در انتخابات کنونی و جامعه‌ی آینده بپذیرد.

نتیجه‌ی انتخابات دوازدهم ریاست جمهوری دوقطبی و شکافی را بازتاب می‌دهد که واقعی، و بخشی از آن با رویارویی سنت و تجدد و مواجهه‌ی تحول‌خواهی و توسعه‌نیافتگی در جامعه‌ی ایران قابل توضیح است. نتیجه‌ی این انتخابات، چالشی را بیش از گذشته پیش روی جامعه‌ی مدنی می‌گذارد: برای گذار به حکومتی پیشرو، شکاف ذهنیت‌های سیاسی و دینی را میان پایگاه‌های اجتماعی دو نامزد اصلی انتخابات باید شناخت. چگونگی و راه‌های همراهی بیش از ۱۵ میلیون رأی‌دهنده با این گذار، از موضوع‌های کانونی دگرگونی‌خواهی سیاسی و اجتماعی است.

مقاله‌ها و گزارش‌های بیشتر در وب‌سایت زمانه (لینک)

گزیده‌ای از داستان‌ها، مقاله‌ها و  ترجمه‌ها (لینک)

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)