دوازدهم مارس روز جهانی مبارزه با سانسور در اینترنت نام‌گذاری شده است. این روز برای گرامی‌داشت و ترویج اینترنت آزاد، حق دسترسی آزاد شهروندان به اینترنت و مبارزه با سانسور اینترنتی است. با این‌همه در برخی از کشور‌های جهان به ‌خصوص ایران شهروندان از این حق قانونی و شهروندی خود محروم هستند. جمهوری اسلامی با استفاده از تمام امکانات و قدرت خود به فیلترینگ و سانسور بخش زیادی از محتوای سایت‌های داخلی و خارجی می‌پردازد و همچنین با پارازیت بر روی شبکه‌های ماهواره‌ای از امکان دسترسی آزاد شهروندان به اطلاعات جلوگیری می‌کند.


حسن روحانی پیش از انتخابات ریاست‌جمهوری از وضعیت اینترنت کشور انتقاد کرده بود و حتی آن را در شان ملت ایران ندانسته بود. اما حالا با گذشت نزدیک به چهار سال از دوران ریاست‌جمهوری او نه فقط وضعیت اینترنت بهبود نیافته و بسیاری از سایت‌های داخلی و خارجی زیر تیغ فیلترینگ قرار دارند، ایران بعد از چین بیشترین محدودیت‌ها و سانسورهای اینترنتی را وضع کرده است و همچنان از بدترین کشورهای جهان برای آزادی اینترنت است.
در طی همین سال مرکز بررسی جرائم سازمان‌یافته سپاه پاسداران صدها کاربر اینترنت و افراد فعال در فضای مجازی را با اتهام‌هایی چون «مدلینگ، امنیت اخلاقی، توهین به مقدسات و اعتقادات دینی مردم» بازداشت کرده است. در دی‌ماه امسال وزیر ارشاد از بسته‌شدن بیش از ۱۶۰ هزار «کانال فساد» که فعالیت‌های «الحادی» و «فاسد» در فضای مجازی داشته‌اند خبر داده بود. همچنین بنابر مصوبه جدید شورای عالی فضای مجازی، کانال‌های اطلاع‌رسانی در شبکه‌های اجتماعی که بیش از پنج‌هزار عضو داشته باشند باید احراز هویت شوند و از نهادهای مسئول مجوز بگیرند.
حال سؤال این‌جاست که مقامات جمهوری اسلامی و نهاد‌هایی همچون سپاه پاسداران که با این شدت به سرکوب فعالان و سانسور و فیلترینگ شبکه‌های مجازی اقدام می‌کنند چگونه است که خود عضو بسیاری از این شبکه‌های اجتماعی هستند و هر روز نیز به تعدادشان اضافه می‌شود؟

گزارش«کارنامه نقض حقوق بشر رسول جلیلی، یکی از دست‌اندرکاران فیلترینگ در ایران» را این‌جا بخوانید.
گزارش«پرونده ناقض حقوق بشر: رضا تقی‌پور» را از این‌جا بخوانید.
گزارش«پرونده ناقض حقوق بشر: مرکز بررسی جرائم سازمان‌یافته – دایره جرائم سایبری» را از این‌جا بخوانید.
کانال تلگرام عدالت برای ایران را دنبال کنید.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)