آغاز کارزار بین امللی حمایت از نرگس محمدی که اینک ۵۳۵ روز در زندان به سر می برد توسط جمعی از فعالان مدنی شروع شد…سازمان عفو بین الملل در بیانیه‌ای: زینب جلالیان زندانی کُرد در ایران که درپی محاکمه‌ای ناعادلانه درحال گذراندن محکومیت حبس ابد خود است، در آستانه نابینایی قرار داردnarges-w- hejab


ـ آغاز به کار کارزار بین‌المللى حمایت از نرگس محمدى

بیستم و هشتم مهر ماه ۱۳۹۵ هم‌زمان با ۵۳۵امین روز بازداشت نرگس محمدی، کارزار بین‌المللی حمایت از این مدافع حقوق بشر که اینک در زندان به‌سر می‎برد، توسط جمعی از فعالان مدنی آغاز به کار کرد.
پیش از این کانون مدافعان حقوق بشر با انتشار فراخوانی در تاریخ ۲۴ مهر ماه ۱۳۹۵ از «همه آزاد اندیشان، سازمان‌ها و افراد مدافع حقوق بشر و مدافعان آزادی بیان» تقاضا کرده بود تا در یک همبستگی جهانی از هر تلاش ممکنی برای کمک به آزادی نرگس محمدی فروگذاری نکنند.
نرگس محمدی، نائب رییس کانون مدافعان حقوق بشر مدتی پیش طی حکم جدیدی که در دادگاه تجدید نظر به قطعیت رسیده است جمعاً به ۱۶ سال حبس محکوم شد که مدت ۱۰ سال از آن حکم، لازم‌الاجرا است.
به گزارش صفحه فیس‌بوک FreeNarges ، متن اطلاعیه برنامه آزادی نرگس محمدی با نماد «FreeNarges» به شرح زیر است:

با اعلام حکم ١۶ سال زندان برای نرگس محمدی- فعال مدنی و حقوق بشر- ، جمعی از فعالین مدنی مستقل در نظر دارند طی برنامه‌ای هماهنگ و جهانی، کارزاری را در حمایت از او برپا دارند. این کارزار روز ۲۰ اکتبر ۲۰۱۶ میلادی همزمان با ۲۸ مهرماه ۱۳۸۸ خورشیدی در ۵۳۵امین روز بازداشت نرگس محمدی، آغاز فعالیت خود را به اطلاع عموم می‌رساند.
پیشتر کانون مدافعان حقوق بشر با انتشار فراخوانی از «همه آزاد اندیشان، سازمان‌ها و افراد مدافع حقوق بشر و مدافعان آزادی بیان» تقاضا کرد تا در یک همبستگی جهانی از هر تلاش ممکنی برای کمک به آزادی نرگس محمدی فروگذاری نکنند. در متن این فراخوان که در در تاریخ ۲۴ مهر ماه ۱۳۹۵ برابر با ۱۵ اکتبر ۲۰۱۶ با امضای شیرین عبادی، رییس کانون و برنده جایزه صلح نوبل منتشر شده، اشاره شده است که دستگاه‌های قضایی و امنیتی ایران تلاش کرده‌اند تا با صدور حکم سنگین ۱۶ سال زندان برای خانم محمدی، «نه تنها صدای رسای مدافعان حقوق بشر را خاموش کنند، که به همگان نشان دهند بهای آزادی بیان در ایران بسیار سنگین است.»
‎این کارزار تلاش خواهد کرد با انتشار ویدئوها و متون کوتاه، عکس و همچنین برگزاری تجمعات در سراسر دنیا با نماد ویژه کمپین بطور مرتب، در سطح وسیع و به زبان‌های زنده دنیا اطلاع رسانی کند. دیگر فعالیت‌های این کارزار بین‌المللی، ارسال نامه و درخواست حمایت از آزادی نرگس محمدی از نهادهای بین‌المللی مدافع حقوق بشر، شخصیت‌های ذی نفوذ و برجسته در سراسر جهان، جهت آگاهی رسانی بیشتر در مورد تلاش‌های گذشته و وضعیت کنونی او و افزایش فشار بر دولت ایران جهت آزادی فوری وی خواهد بود.
‎نرگس محمدی، نائب رییس و سخنگوی کانون مدافعان حقوق بشر، در طول فعالیت‌های مدنی خود تاکنون ۴ بار بازداشت و ٣ بار در دادگاه‌های انقلاب ایران محاکمه شده است. او از تاریخ ١۵ اردیبهشت ماه ١٣٩۵ برای اجرای حکم ۶ سال حبس تعزیری با هجوم نیروهای امنیتی وابسته به وزارت اطلاعات در منزلش بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. وی همچنین در زمان حضور در زندان طی حکمی در اردیبهشت ماه ۱۳۹۵ به ١۶ سال حبس تعزیری دیگر محکوم شده است. از اتهامات او می‌توان به “عضویت در کانون مدافعان حقوق بشر”، “تلاش برای لغو حکم اعدام از طریق مشارکت در راه اندازی کمپین لگام” و دیدار با کاترین اشتون، مسئول سابق سیاست خارجی” اتحادیه اروپا اشاره کرد.
‎وی طی نامه‌ای از زندان در واکنش به تایید حکم ١۶ سال حبس تعزیری خود در دادگاه انقلاب چنین آورده است: « من یک فعال حقوق بشرم. سال‌ها است هر آنچه که به‌موجب انسان، زن، مادر، همسر و شهروند بودنم محق آن بودم، ظالمانه از من گرفته شده است. اما هنوز نتوانسته‌اند عشق و آرمانم را از دل و جان برگیرند و همین برای بودنم کافی است.»
‎نرگس محمدی که به دلیل فشار دوران بازجویی، بازداشت‌های مکرر و تحمل زندان به بیماری اعصاب و فلج عضلانی مبتلا شده است، بیماری‌اش در زندان تشدید و بارها دچار تشنج شده است. این در حالی است که به دلیل بیماری‌های متعدد بر اساس رأی پزشکی قانونی و تایید محاکم قضائی، حکم عدم تحمل کیفر برای او صادر شده است. او نماد یک زن ایرانی آگاه، مستقل و مبارز است که با وجود مشکلات متعدد و داشتن دو فرزند از احقاق خواسته و آرمان های برحقش از پای ننشته است.
‎برنامه آزادی نرگس محمدی که با نماد #FreeNarges در شبکه‌های اجتماعی پیشتر در حمایت از خواسته وی (اجازه برقراری تماس با فرزندانش پس از یک سال) در زمان اعتصاب غذای ۲۰ روزه او معرفی شده است.
‎بدیهی است خواست واحد این کارزار آزادی فوری و بی قید و شرط نرگس محمدی می‌باشد و تا زمان رسیدن به خواست به‌حق و منطقى خود به فعالیت ادامه خواهد داد.

آدرس کمپین در شبکه‌هاى اجتماعى:
FB.com/ICFreeNarges
Twitter.com/ICFreeNarges
Instagram.com/ICFreeNargrs
ایمیل کمپین:ICFreeNarges@gmail.com

کانون مدافع حقوق بشر در ایران ـ اول آبان ۱۳۸۵

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

zeynab-jalaliyan-300x191ـ سازمان عفو بین الملل: زینب جلالیان در آستانه نابینایی قرار دارد

سازمان عفو بین الملل در بیانیه‌ای روز ۱۹ اکتبر (چهارشنبه ۲۸ مهر) تاکید کرد زینب جلالیان زندانی کُرد در ایران که درپی محاکمه‌ای کاملا ناعادلانه درحال گذراندن محکومیت حبس ابد خود است، در آستانه از دست دادن بینایی قرار دارد. مقامات [قضایی] هم‌چنان از دسترسی وی به خدمات پزشکی تخصصی شامل عمل جراحی فوری، ممانعت بعمل می‌آورند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، سازمان عفو بین الملل با انتشار این بیانیه از مقامات ایران خواست؛ فورا مراقبت‌های پزشکی مورد نیاز زینب جلالیان را فراهم آورده، درخواست کارگروه بازداشت‌های خودسرانه سازمان ملل مبنی بر آزادی خانم جلالیان را به اجرا درآورند. فورا و بدون قید و شرط این زندانی را آزاد و شرایط محاکمه عادلانه بدون توسل به مجازات اعدام را فراهم و در مورد ادعای مورد شکنجه قرار گرفتن او تحقیق و عدالت در مورد مسئولان آن اجرا شود.

لازم به یادآوری است در خردادماه سال جاری، کارگروه بازداشت‌های خودسرانه شورای حقوق بشر سازمان مللنتیجه جلسه هفتادوپنجم خود (۱۸ تا ۲۷ آوریل ۲۰۱۶) با موضوع زینب جلالیان را تقدیم این شورا کرد. در این گزارش با ذکر این‌که بر طبق روال کاری این گروه با حکومت جمهوری اسلامی ایران مکاتبه شده اما پاسخی دریافت نشده است، پروسه بازداشت تا منتهی به صدور حکم پرونده زینب جلالیان را مغایر با مواد و بندهای مختلف قطعنامه‌ها و معاهدات سازمان ملل متحد دانسته و خواستار آزادی وی و دیگر بازداشت شدگان خودسرانه در ایران شد. این کارگروه از حکومت ایران خواست به «اتهامات جدی» وارده در این گزارش در مورد خود پاسخگو باشد.

زینب جلالیان، متولد سال ۱۳۶۱، زندانی کرد از سال ۱۳۸۷ در زندان به سر می برد. او به حبس ابد محکوم شده و در زندان خوی زندانی است. خانم جلالیان بیش از ۹ سال است که از مرخصی محروم است. او در سال ۱۳۸۶ بازداشت و در سال ۱۳۸۸ به اتهام خروج غیر قانونی از کشور به یک سال حبس تعزیری و به اتهام محاربه از طریق عضویت در پژاک به اعدام محکوم شد. حکم اعدام او در دادگاه تجدیدنظر و دیوان عالی کشور تایید شد اما پس از پی گیری های وکلای او، حکم خانم جلالیان با یک درجه تخفیف مورد عفو قرار گرفته و تبدیل به حبس ابد شد. او در حال حاضر در زندان خوی، یکی از شهرهای استان اذربایجان شرقی زندانی است.

پیش‌تر، علی جلالیان و امیرسالار داوودی، پدر و وکیل زینب جلالیان، در مصاحبه‌ای گفتند که او برای درمان چشمانش که به بیماری ناخونک مبتلا است نیازمند جراحی در خارج از زندان است.

 

اول آبان ۱۳۹۵

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)