برای اثبات برتری مردان نسبت به زنان، هیچ ابزاری نبوده است که مورد استفاده قرار نگرفته باشد، اما مهمترین ابزار در دنیای امروز علم است. برتر دانستن مرد نسبت به زن از لحاظ بیلوژیک.
و نه تنها برتری فیزیکی که برتری توان مغزی. با توجه به آنکه هیچ پژوهش علمیای تا به امروز حسابگر بودن مغز مرد و احساساتی بودن زن را به اثبات نرسانده است، اما به فور درباره آن شنیده شده است.
از کوچکترین مثالها برای اثبات و به حق بودن این برتری نیز سود جسته میشود.
افسانهای که میگوید مغز مردها در ریاضیات بااستعدادتر است و در واقع در پژوهش ها رد شده است را همه ما به وفور شنیدهایم. در ایران خودمان، برتری عددی پسران در رتبه های تک رقمی رشته ریاضی در کنکور سراسری بلافاصله به ساختار مغز ارتباط داده میشود. اما دقیقا در همین بستر با وجود برتری عددی دختران نسبت به پسران در ورود به دانشگاه، این امر به هیچ وجه به ساختار مغزی ارتباط داده نمیشود. بلکه اینگونه استدلال میشود که دخترها درسخوان ترند.
درسخوان بودن و مطیع بودن نقطه مقابل عصیان و رهبری است. یعنی حتی از دل یک برتری زنانه نیز برای اثبات نبوغ مردان توجیهی بیرون کشیده میشود. زنها باهوشتر نیستند بلکه مردان دوست ندارند درس بخوانند و کارهای هیجانانگیزتری از درس خواندن دارند!
پژوهشها نشان میدهد؛ در آمریکا تفاوت میان دخترها و پسرها هر سال کمتر شده است. در حالی که در دهه هفتاد میلادی در برابر هر ۱۳ پسر مستعد در رشته ریاضی یک دختر وجود داشت، اکنون در برابر هر ۳ پسر یک دختر دیده می شود. این بررسی ها نشان میدهد که استعداد پسرها در رشته ریاضی ذاتی نیست. اگر این چنین بود، دخترها امکان این پیشرفت قابل ملاحظه را نداشتند.

آیا وجود تستوسترون واقعا به مغز مردان برتریای نسبت به زن اعطا کرده است؟
هورمونهای زنانه با احساسات، عدم کنترل بر رفتار و حالات هیستریک ( درست به مانند ریشه همین کلمه که از رحم زن گرفته شده) پیوندی دیرینه دارد.
اما در نقطه مقابل تستوسترون نه تنها عامل رفتارهای هیجانی و از خود بی خود شدن دانسته نمیشود، که آن را عامل رقابت طلبی مردان در سطوح مدیریتی، بازار بورس و صنعت میدانند.
به بیان دیگر هورمون ترشح شده در بدن مردان نیز به نوعی تقدیس میشود. اسپرم، تستوسترون و هر ماده و مایعی که در بدن مردان یافت شود ابزاری برای اثبات برتری او قرار میگیرد. و از دیگر سو رحم و تخمدان زن، سیکل ماهانه قاعدگی و ترشحات واژینال که نشان از سلامت جنسی زن است و درواقع حیاتبخش است عامل بی ثباتی روانی، عدم تعادل رفتاری، تصمیمات غیرعقلانی و چندشآور دانسته میشود.
آیا مرد سیسجندری را میشناسید که از دستگاه جنسی خود شکایت کند؟ و یا بهتر بگویم آیا فرهنگ به مردان اینگونه تحمیل کرده است که از زیاد بودن اسپرم و یا منی خود، شکوه داشته باشند؟ به هیچ وجه! در مردان علاوه بر اندازه آلت تناسلی که حتی زیاد بودن مایع خارج شده از بدن نیز مایه غرور و قدرت مردانگی است.
فکر میکنید تستوسترون هدیه ناب و ارزشمند طبیعت است یا فرهنگ پدرسالار به ما اینگونه القا کرده است؟
نظرات
این یک مطلب قدیمی است و اکنون بایگانی شده است. ممکن است تصاویر این مطلب به دلیل قوانین مرتبط با کپی رایت حذف شده باشند. اگر فکر میکنید که تصاویر این مطلب ناقض کپی رایت نیست و میخواهید توسط زمانه بازیابی شوند، لطفاً به ما ایمیل بزنید. به آدرس: tribune@radiozamaneh.com

هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.