عمران

چراغی به دستم بده
می خواهم
در زادروز پنج سالگی ات
دنیا را روشن کنم
کلاه تولدت
نقشی از تاج طلایی حکمرانان دارد
و تو باید این کلاه را
به افتخار بشریت بالاتر بگذاری
فشفشه های تولدت این بار
دنیا را به آتش کشیده
و کیکی به رنگ خاکستری
با شتک هایی سرخ
درست شبیه چهره خودت

این گونه نگاهم نکن!

عمران!
دنیا آرام است
قول می دهم آب از آب تکان نخورد
می گویی نه!؟
از آیلان بپرس…

سمیه شیخ زاده
دکترای زبان و ادبیات فارسی
پژوهشگر مستقل ادبیات جنگ
29 مرداد 1395

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)