واکنش شهرام به نامه علیرضا سپاسی، براستی عبرت‌انگیز بود. بخشی از مقاله «پرچم...»، را به آن اختصاص داد و با عنوان کردن «اپورتونیسم چپ نمای سلطه‌طلب»، وی را به شدت کوبید.


مطالب زیر شرح کم و بیش انتقادات و نظراتى است که به مسائل مبتلابه ما در این مرحله مربوط است و از برادران متعهدانه می‌خواهد در صورتیکه مسائل مطروحه درست است و وارد، به آن برخورد فعال کنند. در غیر اینصورت و یا در صورتیکه مشکلاتى وجود دارد توضیح دهند و یا برنامه‌هایى [را] که براى پیاده کردن آن انجام داده‌ایم و یا در شرف انجام است توضیح دهند. می‌دانم که مطالب زیر را کم و بیش همه می‌دانیم و این بیشتر بر سبیل تذکر و یادآورى است، تا هرچه بیشتر ما را به حل پراتیک مسائل رهنمون کنند.
این نوشته بیشتر از این جهت خطاب به مرکزیت و کادرهاى بالاست که با تجربه‌اى که از گذشته داریم، همیشه ریشه نارسایى‌ها را باید از بالا به پائین جستجو کرد. اگر سیستم نیز نارسا باشد در واقع به افرادى که این سیستم را حاکم کرده اند بر می‌گردد. بنابراین در تحلیل نهایى کلیه افرادى که در سازمان نقش تعیین کننده و تصمیم گیرنده دارند در واقع سبب رشد و ارتقاء و یا بالعکس کندى و انحطاط آن می‌شوند.
اگر یک اشتباه کادر پائین ضربه کوچکى می‌زند اشتباهات و نقایص کادر بالا و مرکزیت ضربات کارى و گیج کننده به حیات جنبش می‌زند و به هیچ وجه نباید آنرا ساده گرفت. بنا بر این، این چنین افراد باید هرچه بیشتر [به] مسئولیت خطیر خود، که در این مرحله حساس جنبش به دوش آنها سنگینى می‌کند، آگاه باشند.



ادامه نامه در آدرس زیر:

http://www.hamneshinbahar.net/article.php?text_id=407


سایت همنشین بهار
http://www.hamneshinbahar.net

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)