تأخیر طولانی در پرداخت مطالبات، دستمزدهای نامتناسب با تورم، قراردادهای بیثبات، بیکاری فارغالتحصیلان و تحمیل شیفتهای سنگین، زندگی و امنیت شغلی پرستاران را با بحران روبهرو کرده است
کانون حقوق بشر ایران، پنجشنبه ۱۹ شهریورماه ۱۴۰۵ – مشکلات معیشتی و شغلی پرستاران در ایران به مرحلهای رسیده است که بسیاری از شاغلان این حرفه، باوجود تحمل شیفتهای طولانی و مسئولیت مستقیم در حفظ جان بیماران، از تأمین هزینههای روزمره زندگی ناتوان ماندهاند. پرداختنشدن مطالبات، اضافهکاری اجباری، کمبود نیروی انسانی، قراردادهای موقت و نبود امنیت شغلی از مهمترین دلایل ادامه اعتراضهای پرستاران در شهرهای مختلف است.
کارنامه سیاه؛ حسین فاضلی هریکندی!
کاهش قدرت خرید و گسترش بحران معیشتی
حقوق دریافتی بسیاری از پرستاران با نرخ تورم و افزایش هزینههای مسکن، خوراک، درمان و رفتوآمد تناسب ندارد. پرستاری که مسئول مراقبت از چند بیمار بدحال است، پس از پایان شیفت با همان مشکلاتی روبهرو…
اضافهکاری اجباری با دستمزدی ناچیز
یکی از اصلیترین محورهای اعتراض پرستاران، تحمیل اضافهکاری خارج از توافق آنان است. کمبود نیرو در بیمارستانها سبب شده است پرستاران علاوه بر شیفت موظف، ساعتهای بیشتری کار کنند. نرخ پایین این ساعتها، فشار جسمی و روانی ناشی از کار را…
بیکاری پرستاران در کنار کمبود نیروی بیمارستانها
یکی از آشکارترین تناقضهای نظام درمان، همزمانی کمبود شدید نیروی پرستاری با بیکاری دهها هزار فارغالتحصیل این رشته است. برآوردهای منتشرشده از کمبود نزدیک به ۱۰۰ هزار پرستار در مراکز درمانی حکایت دارد؛ درحالیکه تعداد زیادی از…
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.