طرح مقابله با نفوذ با چه کسی، شهروندان یا آنها که میآیند و میروند؟!
پس از کلانضربههایی که حکومت ایران در ۲ جنگ اخیر و پسا و پیش از خورده بود، موضوع نفوذ به یکی از موضوعات اصلی بحث و جدلهای مقامات و سران نظام مبدل گشت. حالا کلیات این طرح در مجلس ملایان با عنوان طرح مقابله با نفوذ (طرح مقابله با نفوذ سرویسهای اطلاعاتی و دولتها یا نهادهای بیگانه) تصویب شده است.
اولین بار و به صورت جدی اسماعیل خطیب وزیر پیشین و کشتهشده اطلاعات در مهرماه ۱۴۰۴ به صورت جدی موضوع طرح مقابله با نفوذ را مطرح کرد و عنوان کرد که در ۲۵ تیر ۱۴۰۴ کلیات آن در مجلس مورد بحث و موافقت قرار گرفته است.
همان زمان برخی تحلیلگران نوشتند طرح مقابله با نفوذ، پیش از آن که مقابله با نفوذ دستگاههای اطلاعاتی خارجی در حکومت ایران باشد، مردم ایران را نشانه گرفته است.
کشوقوسها ادامه داشت و اعتراضات دی ۱۴۰۴ و جنگ ۴۰روزه مانع از برجستهشدن اخبار مربوط به طرح مقابله با نفوذ شود. در ۷ تیر ۱۴۰۵ ابراهیم عزیزی، رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس ملایان به خبرآنلاین گفت که طرح مقابله با نفوذ در هفتههای نخست بازگشایی مجلس به صحن میرود.
در حالی که این خبر منتشر میشد همزمان انتشار محتوای مواد این طرح جنجالسازی شد. قضایا پیش رفت تا روز یکشنبه ۲۵ مرداد کلیات این طرح در صحن علنی مجلس تصویب شد.
در چارچوب تصویب مفاد طرح مقابله با نفوذ «جرمانگاری هر گونه مصاحبه با رسانههای خارج از کشور»، «معاندخواندن شهروندان» و دیگر مفاد حکایت از آن دارد که این طرح پیش از آنکه سدی برای نفوذ باشد، اهرمی برای فشار و سرکوب و سانسور مردم ایران است.
همچنین افشاء گردید که تصویب طرح مقابله با نفوذ میتواند ارتباط شهروندان ایرانی را به طور کامل زیر نظر وزارت اطلاعات قرار دهد.
آش آن قدر شور بود که صدای رسانه شورای عالی امنیت ملی ملایان یعنی شعام را نیز درآورد. نورنیوز ۲۷ مرداد ۱۴۰۵ در مطلبی تحت عنوان «بیراهههای یک طرح نابهنگام» ضمن انتقاد از تصویب طرح مقابله با نفوذ نوشت این طرح آن قدر دارای اشکال و مبهم و تعجببرانگیز است که این پرسش را میتواند ایجاد کند که نویسنده طرح چه هدفی داشته است؟
این رسانه که یکی از ارگانهای امنیتی اصلی ملایان را نمایندگی میکند افزود پس از جنگ باید به فکر بازسازی ساختارها بود اما طرح مقابله با نفوذ جامعه و نخبگان را در جایگاه متهم قرار داده و این امر نه تنها امنیت واقعی را از بین میبرد بلکه فقط نمایشی از مقابله با نفوذ باقی میماند!
نورنیوز تلویحا اشاره کرد که نفوذ از طریق استادان دانشگاه، روزنامهنگاران، هنرمندان و پژوهشگران پیش نمیرود که طرح مزبور آنان را هدف قرار داده است!!
روزنامه سازندگی از جناح مغلوب حاکمیت نیز در روز ۲۶ مرداد ۱۴۰۵ با تیتر «آدرس اشتباهی نفوذ»، این طرح را منتسب به باند پایداری و تندروهای جناح غالب دانسته و افزوده است این طرح زنگ خطری برای جامعه و تشدید سانسور و تنگنا و افزایش شکاف اجتماعی است به جای آنکه آدرس درستی از نفوذ ارائه دهد.
این روزنامه همچنین به کنایه به جناح رقیب افزوده تجربه سالیان اخیر نشان میدهد که نفوذ در لایههای حساس و سطوح بالای قدرت و ساختارهای بالای تصمیمگیری دیده شده است.
روزنامه اعتماد نیز در ۲۶ مرداد به جنگ جناحی با تصویب کلیات طرح مقابله با نفوذ در مجلس ملایان پرداخت و نوشت اصطلاحات و ترمهایی که در این طرح استفاده شده مانند «جهتدهی به محاسبات مسئولان، همکاری با نهادهای بیگانه و…» بیشتر به ابزاری برای تسویهحسابهای سیاسی و برچسبزنی به کارشناسان و منتقدان تبدیل شده که احتمال برخودهای سلیقهای و جناحی را افزایش میدهد.
برخی تحلیلگران بر این باروند طرح مقابله با نفوذ ملایان عملا مرز بین نفوذ و ارتباط عادی شهروندان با دیگر کشورهای جهان و… را مخدوش میکند. خصوصا که بخش عمدهای از این طرح ارگانهای علمی، تحقیقاتی، دانشگاهی و… را هدف قرار داده است.
به بیان دیگر در تبیین حقیقی این طرح باید گفت موضوع اصلی این طرح آن چنانکه ملایان و مجلس آنان ادعا میکند مقابله با نفوذ نمیباشد بلکه همه نشانهها حاکی از آن است که کنترل امنیتی روی زندگی و معیشت شهروندان ایرانی گسترش یابد.
این ادعا زمانی تصدیق بیشتری مییابد که پیش از این بارها مقامات ردهبالای حکومتی از جمله احمدینژاد، خطیب، عراقچی اذعان کردهاند که حفرههای نفوذ در حاکمیت ملایان در بالاترین سطح هرم قدرت در ملایان بوده است.
جمله معروف احمدینژاد که «بالاترین فرد مسئول کنترل جاسوسان خارجی، خودش جاسوس از کار درآمده است.» گویای پوچی این طرح و نیت واقعی آن، یعنی سانسور و سرکوب و ارعاب بیشتر مردم در شرایطی که ملایان فضای جامعه را جنگی یا به عبارتی نیمهجنگی نگاه داشتهاند نشان از ترس و وحشت ملایان از وقایع داخلی کشور دارد.
از این رو این عرصه جنگ جناحین حاکمیت را نیز، مانند بسیاری موضوعات دیگر در مقطع کنونی نهجنگ نهصلح را، باید در راستای ترس واقعی آنان از مردم ایران و نه جنگ خارجی تفسیر و تعبیر کرد. ور نه در «اوجبواجبات» نظام بین آنان توفیری نیست.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.