فشار توهین‌های جنسی و نسبت دادن الفاظ رکیک به زندانیان دهه شصت گاهی آن قدر زیاد بوده که تحمل آن برای زندانی غیر ممکن می‌شده است.

زندانیان هم بند با زهرا ذوالفقاری شهادت داده‌اند که وی که به طور وحشتناکی مورد توهین و آزار جنسی کلامی قرار گرفته بود، بعدها تعادل روانی خود را از دست داده و پس از آزادی از زندان خودکشی کرده است. روایات دیگر حاکی از آن است که وی در یک بیمارستان ایست قلبی کرده است.

Untitled-1412

فرخنده آشنا در این مورد می‌گوید: « بچه‌هایی را که زندانی زمان شاه بودند و یا در خانه تیمی می‌گرفتند خیلی بهشون توهین می‌کردند. من یادمه مثلاً پاسداره یه بار اومد توی بند اومد زهرا دوالفقاری رو صدا کنه جلو همه گفت:  اون درازه بیاد. دائم به او فحـش‌های بد می‌دادنـد و تحقیر و مسخره‌اش می‌کردند. البته او هم جوابشون رو می‌داد و باهاشون دهن به دهن می‌شد.»

بخشی از گزارش جنایت بی‌عقوبت،شکنجه و خشونت جنسی علیه زندانیان سیاسی زن در جمهوری اسلامی – گزارش اول-انتشارات عدالت برای ایران-دسامبر٢٠١١
برای دریافت متن کامل کتاب به صورت پی دی اف اینجا را کلیک کنید

تلگرام عدالت برای ایران را دنبال کنید

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)