عدالت برای ایران، ١٢ اسفند ١٣۹۴: پس از گذشت ٣۴ سال از آن وقایع، امسال شبکه مستند صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران از ٢۶ دی تا ٢١ بهمن و در ٢٢ قسمت پیاپی، دادگاه اعضای اتحادیه کمونیست های ایران را پخش کرد. این جلسات را اسدالله لاجوردی، دادستان انقلاب تهران و محمدی گیلانی، قاضی دادگاه انقلاب (حاکم شرع) اداره می کنند. در برخی از جلسات، سید حسین موسوی تبریزی، دادستان کل انقلاب اسلامی نیز در کنار آنها حضور دارد.

در این جلسات که در حسینیه زندان اوین برگزارشده است، علاوه بر ٢١ نفر به عنوان متهم، در جایگاه تماشاچیان، از سویی خانواده های اعضای اتحادیه کمونیست ها و از سوی دیگر گروهی از مردم که به عنوان خانواده های شهدا و یا مردم شهر آمل و یا برادران و خواهران حزب اللهی و… معرفی می شوند، حضور دارند. در چند جلسه از دادگاه به برخى از این افراد برای رد گفته های متهمان، به عنوان شاهد اجازه صحبت داده می‌شود. تمامی کسانی که محاکمه‌شان پخش شده، به جز نسرین جزایری، ساعت ۹ شب ١۵ بهمن ١٣۶١ در آمل تیرباران شدند. گفته هاى برخی منابع حاکی از آن است که نسرین جزایرى نیز بعدها اعدام شده است.

Gilani-Lajevardi-MusaviTabrizi1

براساس آن‌چه در این مجموعه می‌بینیم، هیچیک از متهمان وکیل ندارند. موازین دادرسی منصفانه و رعایت حقوق متهمان به شکلی آشکار نقض می‌شوند. قاضی دادگاه و دادستان انقلاب در موارد متعدد اعلام می‌کنند که حکم محکومیت و اعدام (سربه‌دار شدن) آنها پیشاپیش صادر شده و این دادگاه فقط برای این است که مردم در جریان اقدامات آنها قرار بگیرند. متهمانی که به اندازه کافی علیه خود، سربداران و کمونیسم انزجار و توبه خود را ابراز نکنند، با نارضایتی آشکار محمدی گیلانی و لاجوردی مواجه می شوند.

در یکی از جلسات دادگاه لاجوردی می‌گوید: “ما اسم این پیچی را که توی این خیابان اوین است ” پیچ توبه ” گذاشته‌ایم. من نمی‌دانم چگونه است هر کی از این پیچ سرازیر شود به سمت اوین، توبه‌کار می شود. تواب می شود. “شهادت خانواده‌های اعضای اعدام شده اتحادیه کمونیست‌ها حاکی از آن است که زندانیان تحت شکنجه‌هایی بسیار شدید قرار گرفته بودند. با اینکه تمامی محاکمه شوندگان، به درجات مختلف، ابراز ندامت می‌کنند، اما هیچیک از آن‌ها مشمول تخفیف مجازات و رهایی از مرگ نشدند.

اتحادیه کمونیست‌های ایران سازمانی مارکسیست لنینیست مائوئیست بود که اعتقاد به مشی مسلحانه داشت. این سازمان در سال‌های ۵۷ تا ۶٠ از بسیاری از سیاست‌های جمهوری اسلامی از جمله اشغال سفارت آمریکا و ادامه جنگ ایران و عراق پشتیبانی کرد و آن را مردمی و انقلابی می‌دانست. با این همه، پس از سرکوب وسیع مخالفان سیاسی در خرداد ١٣۶٠ به این نتیجه رسیدند که انقلاب از مسیر خود منحرف و کودتا اتفاق افتاده است. حدود صد نفر از اعضای این اتحادیه، در اوائل پاییز ١٣۶٠ به جنگل های اطراف آمل رفتند و تلاش کردند تحت نام “قیام آمل” و با جنگ با نیروهای دولتی، این شهر را در کنترل خود دربیاورند و از آن‌جا انقلاب دیگری را آغاز کنند. این تلاش از سوی نیروهای سپاه پاسداران به شدت سرکوب شد و تعداد زیادی از اعضای سربداران کشته و یا دستگیر، و بعدها زندانی و اعدام شدند.

عدالت برای ایران، نسخه کامل ویدئوهای محاکمه ١۷ تن از اعضای اتحادیه کمونیست‌ها (سربداران) را به عنوان مجموعه‌ای از اسناد تاریخی درباره محاکمات سیاسی و دادگاه‌های نمایشی در دهه ۶٠، به طور یکجا گردآوری کرده و در دسترس محققان تاریخ و حقوق بشر گذاشته است. این مجموعه را به‌طور کامل اینجا ببینید.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)