مجمع عمومی سازمان ملل متحد در اول نوامبر ٢٠٠۵، با پیشنهاد ١٠۴ کشور عضو، روز ٢۷ ژانویه را به‌عنوان روز یادبود جهانی قربانیان هولوکاست اعلام کرد.
هولوکاست یا همه‌سوزی، کشتار سازمان‌یافته، دسته‌جمعی و نسل‌کشی میلیون‌ها یهودی، هزاران کمونیست، همجنسگرا، روما (کولی) و افراد معلول در طی جنگ جهانی دوم به دست حکومت وقت آلمان در فاصله ١۹۴١ تا ١۹۴۵ است. برای این نسل‌کشی، به دستور هیتلر کمپ‌هایی در آلمان و لهستان برای کشتار یهودیان و سایر گروه‌ها اختصاص یافت. این کمپ‌ها قبل از کشتار دسته‌جمعی قربانیان در سال ١۹٣٣ برای شکنجه و کشتار کمونیست‌ها و سوسیال دموکرات‌های آلمان توسط نازی‌ها تأسیس شد.
نازی‌ها در آن زمان از این کشتار به‌عنوان «راه‌حل نهایی برای مساله یهود» نام می‌بردند. این نسل‌کشی در مناطق اشغال‌شده توسط آلمان در طی جنگ جهانی دوم، انجام شد. بیش‌ترین کشتار یهودیان در اروپای مرکزی و شرقی متمرکز بود، جایی که بنا بر اسناد تاریخی قبل از این نسل‌کشی بیش از هفت میلیون یهودی در سال ١۹٣۹ در آن مناطق زندگی می‌کردند. میلیون‌ها یهودی در آلمان، لهستان و اتحاد جماهیر شوروی سابق و صدها هزار تن دیگر در کشورهای فرانسه، بلژیک، هلند، یوگسلاوی و یونان در این کشتار جان خود را از دست دادند.

Untitled-82کشتار یهودیان در آلمان، به بهانه تلافی قتل «ارنست فرم رات» دیپلمات آلمان نازی به دست یک یهودی در پاریس بود. این قتل که در شب ۷ نوامبر ١۹٣۸ اتفاق افتاد، موجب سازماندهی یک سری اقدامات شب‌های آتش‌سوزی و تخریب علیه یهودیان شد که طی آن یهودیان و دارایی‌هایشان مورد تعرض قرار گرفت و کنیسه‌ها و فروشگاه‌هایی که صاحبان آن‌ها یهودی بودند به آتش کشیده شد. ۹ نوامبر اولین اقدام از این نوع بود که به “شب کریستالی” معروف شد.
خصومت آلمان نازی قبل از سال ١۹٣۸ با یهودیان، موجب کوچ اجباری روشنفکران، نویسندگان و دانشمندان زیادی که یهودی بودند و یا ریشه یهودی داشتند از آلمان، اتریش و لهستان شد. از جمله این شخصیت‌ها می‌توان به والتر بنیامین، آلبرت انیشتین، زیگموند فروید و لئون فوشت وانگر اشاره کرد.
همزمان با کشتار یهودیان و سایر گروه‌های قربانی در اردوگاه‌های مرگ آشویتس، بلزک و خلمنو، اقدامات وسیعی در نقض حقوق یهودیان توسط آلمان نازی صورت می‌گرفت. از جمله اقدامات نقض حقوق یهودیان می‌توان به توقیف اموال و دارایی‌های آن‌ها توسط وزارت دارایی آلمان، اخراج کارگران یهودی از صنایع آلمان، عدم پذیرش دانشجویان یهودی توسط دانشگاه‌ها، اخراج استادان یهودی دانشگاه‌ها و آزمایش‌های دارویی برو روی زندانیان در زندان‌ها اشاره کرد.
بخشی از عاملان نسل‌کشی و کشتار یهودیان و سایر گروه‌های قربانی در ٢٠ نوامبر ١۹۴۵ در دادگاه نورنبرگ توسط متفقین محاکمه شده و به مجازات مرگ محکوم شدند.
در ماه نوامبر سال ٢٠١۵، دولت فرانسه قبول کرد که مبلغ ۶٠ میلیون دلار غرامت به بازماندگان هولوکاست پرداخت کند.
ایران تنها کشوری بود که با قطعنامه پیشنهادی سازمان ملل برای نام‌گذاری روز ٢۷ ژانویه به‌عنوان روز جهانی یادبود قربانیان هولوکاست مخالفت کرد و آن را اقدامی در راستای اهداف ایالات متحده و متحدانش عنوان کرد.


 

آلبوم عکس زنان در هولوکاست را از اینجا ببینید.
کانال تلگرام عدالت برای ایران را دنبال کنید.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)