تظاهرات بیست عقرب کابل

تظاهرات بیست عقرب کابل

جامعه و سیاست افغانستان تا کنون یک گم شده ی دایمی داشته؛ عدالت. مردم افغانستان و بخصوص اقلیت های قومی و مذهبی در طول تاریخ افغانستان برای رسیدن به یک زندگی عادلانه تلاش کرده اند اما تا کنون هیچ شهروند افغانستانی این گم شده اش را پیدا نکرده است.
می توان گفت تاریخ افغانستان برای اقلیت ها، برهه های برای جستجوی عدالت بوده است، اما همواره راه رسیدن به عدالت بر روی آنها سد شده است و آنها نتوانسته اند از هفت خوان رسیدن به عدالت عبور بکنند.
بی عدالتی اجتماعی و سیاسی؛ بزرگترین چالش ها و بحران ها را در افغانستان بوجود آورده است و باعث شده است که مردم افغانستان سالها در آتش جنگ های داخلی بسوزند.
حاکمان افغانستان هیچگاه خود را متعهد و ملزم به اجرای عدالت ندانسته اند و همواره تعصب قومی، مذهبی و زبانی باعث شده است که عدالت در حق دیگران، اجرا نشود.
اما به نظر می رسد که مردم افغانستان فهمیده اند که برای رسیدن به ثبات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی، نیازمند این هستند که عدالت در کشور شان تامین شود و همه ی شهروندان کشور از حقوق مساوی و برابر برخوردار باشند.
یکی از بارزترین نمونه های درک ضرورت همگرایی در افغانستان، اعتراض بیستم عقرب( آبان) 1394 بود. در این روز ده ها هزار نفر از اقوام مختلف افغانستان در خیابانهای کابل حاضر شده بودند تا برای هفت مسافر هزاره که در زابل سر بریده شده بودند دادخواهی بکنند و فریاد عدالت سر بدهند.
یکی از شعارهای اصلی این راهپیمایی جمله‌ی« هم صدا شویم، تا رها شویم» بود. این شعار به صراحت همه ی مردم افغانستان را دعوت به همگرایی می کرد و نشان دهنده‌ی این است که تنها با همگرایی می توانیم از مشکلات کنونی عبور کنیم و به ثبات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی برسیم.
اما مشکل اصلی این است که رهبران قومی و مذهبی هنوز در افغانستان از نفوذ بالای برخوردار هستند و همواره تلاش شان این بوده است که توده های قومی و مذهبی را زیر کنترول خود داشته باشند و آنها را جهت دهی بکنند. متاسفانه اینها با وجود اینکه حرف های شیک رسانه‌یی می زننند، اما باورمند به همگرایی نیستند و برای تحقق عدالت اجتماعی هیچگاه تلاش نمی کنند.
آیا راهپیمایی بیستم عقرب که به « انقلاب تبسم» مشهور شد، می تواند جستجوی اقلیت های قومی افغانستان و توده های اجتماعی را برای دست یابی به عدالت، به هدف نزدیکتر بکند؟ آیا انقلاب تبسم، می تواند اشک و آه را از زندگی افغانها بیرون کند و تبسم را وارد زندگی آنها کند؟

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)