کانون شهروندی زنان: در جهان امروز همواره با شعارها و تلاش هایی در مورد برابری زنان و مردان در امور مختلف مواجه هستیم و با نگاهی به گذشته می توان برخی از اشکال تبعیض را که رفع شده مضحک و ابتدایی قلمداد کرد. اما همچنان مواردی از پابرجایی تفاوت دیدگاه ها نسبت به جایگاه زنان و مردان و حقوق آنان وجود دارد.

همزمانی نسبی برگزاری مسابقات فوتبال جام جهانی زنان و میزبانی ایران از مسابقات والیبال پیش زمینه ای جهت مقایسه رویکرد متفاوت کشورها در زمینه ورزش را فراهم می آورد. واضح است پرداختن به جوانب قضیه با توجه به شرایط متفاوت دموکراسی در کشورها بیهوده خواهد بود و آنچه در مورد ارتباط ورزش و زنان اهمیت دارد و می توان از آن به عنوان مشکلی مشترک در جهان یاد کرد مردانه بودن امر ورزش و بعضاً تلاش در جهت تداوم آن است. چه در ایران و چه در دیگر کشورها رسانه ها و گردانندگان آنها نقشی انکارناپذیر در چگونگی و میزان انعکاس خواست و پیشرفت زنان دارند.

نوشته زیر گزارشی است از نحوه تاثیر رسانه بر ورزش زنان که در ماه گذشته در سایت «بنیاد ورزش زنان» منتشر شده و خلاصه آنرا در ادامه به فارسی برگردانده ام – ندا ناجی

مطالعاتی که طی 25 سال انجام شده، نشان می دهد پوشش ورزش زنان در اخبار تلویزیونی و تیتر خبرها همچنان در سطح نازل باقی مانده است.

در 40 سال گذشته جنبشی تاثیر گذار و جالب توجه در ورزش زنان و دختران رخ داده است اما بنابر مطالعات جدید این تغییر اجتماعی در تلویزیون و اخبار ورزشی و تیتر اخبار انعکاس نیافته است.

“دوره همدستی مردان حقه باز است!” که نشان دهنده یک ربع قرن محروم کردن ورزش زنان در اخبار تلویزیونی و تیتر اخبار است، مطالعه ای است که با تمرکز بر روی پنج سال از مطالعه ای که بیست و پنج سال به طول انجامیده و توسط شریل کوکی (دانشگاه پوردو)، مایکل مسنر و میشلا موستو (دانشگاه کالیفرنیای جنوبی) انجام شده است. این تحقیق از طرف نهاد پایه گذاری ورزش زنان حمایت مالی شده و حاکی از آن است که میزان پوشش اخبار ورزش زنان در تلویزیون، برنامه های ورزشی و اخبار ویژه ورزش به شکل تاسف برانگیزی پایین باقی مانده است. به طوری که شبکه وابسته به برنامه های خبری ورزشی تنها 3.2 درصد از زمان پخش خود را به ورزش زنان اختصاص داده است.

این گزارش شامل یافته های کلیدی دیگری نیز می باشد:

• در نمونه های مورد بررسی ما هیچکدام از اخبار و تیتر گزارشات خبری در برگیرنده اخبار ورزش زنان به عنوان گزارش اصلی نبوده اند. لازم به ذکر است حتی پس از انتشار این مطالعات بیش از گذشته، حداکثر پوشش خبری (نزدیک به 75%) به “سه ورزش مهم” فوتبال حرفه ای و مبتدی، بسکتبال و بیسبال اختصاص داده شده است. این درحالی است که حتی در زمانی غیر از فصل های مسابقات ورزشی مردانه، با انبوهی از پوشش خبری از انواع ورزش مردان مواجه هستیم.

• در موارد نادری که گزارشی از ورزش زنان به چشم می خورد، بیش از 80 درصد از آنها مربوط به بسکتبال زنان بودند. این یافته با مطالعات گذشته و زمانی که تنیس زنان بیشترین پوشش را داشت، در تضاد است.

• گزارشی در سال 2015 ارائه شد که نشان می دهد تمایل عمومی مردم برای حضور زنان در مسابقات ورزشی صرفا به عنوان ابزار جنسی برای تفنن، کاهش یافته است، این نمونه از جمله تغییراتی که در طول زمان بوجود آمده است، اما این تغییر مثبت بر اثر ادامه کمبود پوشش خبری ورزش زنان و تفاوت فاحش در میزان هیجان گزارشگران ورزشی و افزایش کیفیت ارائه گزارشات در ورزش مردان با نحوه گزارش ورزش زنان که معمولا کسل کننده و فاقد حس و یکنواخت می باشد تحت الشعاع قرار گرفته است.

• یافته های کمی و کیفی نشان می دهند عملکرد اخبار ورزشی و تیترهای خبری همچون واسطه و مخابره کننده اطلاعات از غارهایی مردانه می باشند که آنجا تقریباً همیشه دوره همدستی مردان حقه باز است.

 

عکس ‏کانون شهروندی زنان‏

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)