اسلام و ارتداد
«ارتداد» که از واژه «رد» گرفته شده، در لغت به معناى بازگشت است. در فرهنگ دینى، بازگشت به کفر ارتداد و ردّه نامیده مى‏شود کسی که از اسلام خارج شود مرتد است و واجب القتل»(عبدالکریم, موسوی اردبیلی, فقه الحدود و التعزیرات, ص 836)

در فرهنگ اسلامى از آن جهت که دین حقیقى نزد خدا اسلام است،(3) هر کس خداى متعال یا وحدانیت وى، حیات پس از مرگ(معاد)، شریعت اسلامى یا نبوت حضرت محمد(ص) را باور نداشته باشد، کافر قلمداد مى‏شود.
البته کفار به سه گروه تقسیم مى‏شوند:
1. اهل کتاب: یهودى‏ها و مسیحى‏ها
2. شبیه اهل کتاب: زرتشتى‏ها. بر اساس روایات، زرتشتیان داراى کتاب آسمانى بودند که در طول تاریخ ازمیان رفته است.
3. مشرکان و سایر کفار(12)
در فقه اسلامى مرتد دو نوع است و هر یک احکامى جداگانه دارد:
الف) مرتد فطرى: کسى است که پدر یا مادر یا والدینش هنگام انعقاد نطفه وى مسلمان بوده، بعد از بلوغ، آیین اسلام را پذیرفته و سپس به کفر روى آورده است؛ مانند سلمان رشدى که پدرش مسلمان است.
ب) مرتد ملى: کسى است که پدر و مادرش هنگام انعقاد نطفه وى کافر بوده‏اند؛ بعد از بلوغ، اظهار کفر کرده، سپس مسلمان شده و بعد از آن به کفر باز گشته است.(26)
البته برخى از فقها نیز اسلام یا کفر پدر یا مادر هنگام ولادت طفل را شرط دانسته‏اند نه هنگام انعقاد نطفه.(27)
فرزندان نابالغ، از جهت اسلام و کفر، تابع آیین پدر و مادرند.(28) هر گاه یکى از والدین مسلمان باشد، فرزند، مسلمان شمرده مى‏شود؛(اسلامِ حکمى) چون اسلام بر کفر برترى دارد و تابعیت برتر براى فرزند منظور مى‏شود.(29) اگر پدر و مادر هر دو کافر باشند، فرزند نیز در حکم کافر است.(30) البته باید توجه داشت، براى حکم به ارتداد و اجراى مجازات آن، اسلامِ حکمى کفایت نمى‏کند. باید فرد، پس از بلوغ، خود اسلام را انتخاب کند و سپس کفر بورزد.(31)
اگر مرتد فطرى مرد باشد، علاوه بر برخى از احکام مدنى مانند فسخ پیمان نکاح و جدایى از همسر بدون نیاز به طلاق و تقسیم اموال بین ورثه، به اعدام محکوم است و توبه‏اش، از جهت ظاهرى، پذیرفته نمى‏شود؛ یعنى اگر با اعتقاد و باور قلبى توبه کند، خداى متعال مى‏پذیرد و نماز و عبادتش صحیح است؛ اما بر جریان حکم اعدامش تأثیر ندارد. اگر مرتد ملى توبه کند، پذیرفته مى‏شود؛ حتى قبل از جریان هر گونه حکمى، نخست وى را به توبه و بازگشت به ا سلام دعوت مى‏کنند و سه روز – برخى از فقها مانند شیخ طوسى گفته‏اند به قدر لازم -(32) به او مهلت مى‏دهند. اگر در این مدت توبه کرد، آزاد مى‏شود؛ و گرنه به اعدام محکوم مى‏گردد. البته زن مرتد، از هر نوع که باشد کشته نمى‏شود. او را به توبه فرا مى‏خوانند، چنانچه توبه کرد، آزادش مى‏کنند؛ و گرنه در زندان باقى مى‏ماند، هنگام نماز تازیانه مى‏خورد و در تنگناى معیشتى قرار مى‏گیرد تا توبه کند.(33)
اسلام به جهت آن که فرصت طلبان و نیرنگ بازان، نتوانند خود را به رنگ اسلام درآورند و پس از مدتی با خروج از اسلام، جنگ روانی علیه آن به راه بیندازند، حکم اعدام مرتد را وضع نمود تا اگر کسی می‏خواهد به دین وارد شود، با تحقیق وارد شود و نیز کسی نتواند با برنامه‏ریزی علیه مسلمانان، جنگ تبلیغاتی و تخریب عقیده به راه بیندازد،اگر شخص تنها در نزد خود مرتد شود و آن را اعلام نکند، کسی نمی‏تواند متعرض او شود؛ بلکه مرتدی مستحق مرگ است که ارتداد خویش را اعلام می‏کند و ارتداد او به همین دلیل نزد قاضی اثبات می‏گردد. و نکته آخر آن که حکم اعدام مرتد، تنها برای مردان است و اگر او نیز قبل از ثبوت ارتداد در نزد قاضی توبه کند، اعدام نمی‏شود،بنابراین، مجازات مرتد اقدامى شایسته و بازدارنده است تا دیگران دریابند نمى‏توانند ارزش‏هاى جامعه را نادیده بگیرند و هر روز به دینى جدید روى آورند.

مسیحیت و بخشش:
خداوند با محبتی ازلی جهانیان را بقدری دوست می دارد که به آن بوده و هست که هدیه ای بس عظیم به ما ببخشد “حیات جاودان” و بر همین مبنا بود که یگانه پسر روحانی خود عیسی مسیح را به ما بخشید تا هر که به و ایمان آورد رستگار گردیده حیات ابدی را به عوض هلاکت ابدی به میراث برد.

کلام خدا می فرماید “مزد گناه مرگ است (همان آتش جهنم که در واقع دوری از خداوند می باشد)”. با این حال که خداوند آدمیان را دوست می دارد؛ گناه موجب جدایی انسان از او می گردد چرا که او قدوس است و عدالت او نمی تواند گناه را نادیده گرفته و گناهکار را مجازات ننماید. با وجود تمام این توصیفات او چون پدری مهربان راه چاره ای برای داوری گناه پیدا کرده است. کتاب مقدس اینگونه می گوید “خدا محبت خود را به ما اینگونه ثابت کرد که وقتی ما هنوز گناهکار بودیم، مسیح در راه ما مرد.”

در حالی که رستگاری و نجات به رایگان در اختیار هر آنکس که طالب آن باشد قرار گرفت، مسیح قیمت تمام آنرا پرداخته بهایی عظیم برای آمرزش گناهان ما متقبل شد. برای در یافت این نجات عظیم و پر بها بایستی در فروتنی بپذیریم که فردی گناهکار هستیم و درمانده از نجات خویش و راهی را که خداوند برای نجات ما در نظر گرفته پذیرا باشیم. فراموش نکنیم که فقط یک راه نجات بجود دارد چرا که تنها یک خدا وجود دارد.

خداوند وعده گران بهایی به ما داده است “اگر به گناهان خود اعتراف کنیم، او که امین و عادل است، گناهان ما را می آمرزد و از هر نادرستی پاکمان می سازد.”

عیسی مسیح این چنین ما را دعوت می نماید: “بیایید نزد من، ای تمامی زحمتکشان و گرانباران، که من به شما آسایش خواهم بخشید” و نیز می گوید: “هان بر در ایستاده می کوبم. کسی اگر صدای مرا بشنود و در به رویم بگشاید، به درون خواهم آمد و با او همسفره خواهم شد و او با من”. و اگر شما این دعوت را بپذیرد خداوند امتیازات بسیاری به شما خواهد بخشید. “به همه کسانی که او را پذیرفتند، این حق را داد که فرزندان خدا شوند، یعنی به هر کس که به نام ای (عیسی مسیح) ایمان آورد. خداوند با محبتی ازلی جهانیان را بقدری دوست می دارد که به آن بوده و هست که هدیه ای بس عظیم به ما ببخشد “حیات جاودان” و بر همین مبنا بود که یگانه پسر روحانی خود عیسی مسیح را به ما بخشید تا هر که به و ایمان آورد رستگار گردیده حیات ابدی را به عوض هلاکت ابدی به میراث برد.

کلام خدا می فرماید “مزد گناه مرگ است (همان آتش جهنم که در واقع دوری از خداوند می باشد)”. با این حال که خداوند آدمیان را دوست می دارد؛ گناه موجب جدایی انسان از او می گردد چرا که او قدوس است و عدالت او نمی تواند گناه را نادیده گرفته و گناهکار را مجازات ننماید. با وجود تمام این توصیفات او چون پدری مهربان راه چاره ای برای داوری گناه پیدا کرده است. کتاب مقدس اینگونه می گوید “خدا محبت خود را به ما اینگونه ثابت کرد که وقتی ما هنوز گناهکار بودیم، مسیح در راه ما مرد.”

در حالی که رستگاری و نجات به رایگان در اختیار هر آنکس که طالب آن باشد قرار گرفت، مسیح قیمت تمام آنرا پرداخته بهایی عظیم برای آمرزش گناهان ما متقبل شد. برای در یافت این نجات عظیم و پر بها بایستی در فروتنی بپذیریم که فردی گناهکار هستیم و درمانده از نجات خویش و راهی را که خداوند برای نجات ما در نظر گرفته پذیرا باشیم. فراموش نکنیم که فقط یک راه نجات بجود دارد چرا که تنها یک خدا وجود دارد.

خداوند وعده گران بهایی به ما داده است “اگر به گناهان خود اعتراف کنیم، او که امین و عادل است، گناهان ما را می آمرزد و از هر نادرستی پاکمان می سازد.”

عیسی مسیح این چنین ما را دعوت می نماید: “بیایید نزد من، ای تمامی زحمتکشان و گرانباران، که من به شما آسایش خواهم بخشید” و نیز می گوید: “هان بر در ایستاده می کوبم. کسی اگر صدای مرا بشنود و در به رویم بگشاید، به درون خواهم آمد و با او همسفره خواهم شد و او با من”. و اگر شما این دعوت را بپذیرد خداوند امتیازات بسیاری به شما خواهد بخشید. “به همه کسانی که او را پذیرفتند، این حق را داد که فرزندان خدا شوند، یعنی به هر کس که به نام (عیسی مسیح) ایمان آورد

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)