چندین سال پیش به بهانه ی نشریه ای دانشجویی با علی اشرف درویشیان مصاحبه ای داشتیم … از قضا روزهایی بود مثل این روزها . و مسئله ی فلسطین بحث داغ روز بود . محمد الدوره در کنار پدر با گلوله ی سربازان اسراییل جان داده بود … به جز محکوم کنندگان همیشگی این بار روشنفکران و دانشگاهی ها ، سکولارها و اهالی هنر هم حتی نتوانستند ساکت بنشینند .
القصه… از علی اشرف درویشیان هم راجع بع این موضوع پرسیدیم و او هم مانند همه این نقض آشکار حقوق بشر و جنایت را محکوم کرد اما نکته ای هم افزود ….نقدی به روشنفکران و حتی مخالفان جمهوری اسلامی …نقل به مضمون که : در این سی سال – آن موقع بیست و اندی سال – آنقدر حکومت  ، فلسطین را از همه طریق بر مردم تحمیل کرده و آنقدر تبلیغات رسانه ای و روز قدس و بودجه های کمک رسانی آنچنانی و غیره ، که امروز من نویسنده حتی با دیدن صحنه ی دردناک کشته شدن کودک فلسطینی ساکت می نشینم …و این اشتباه ما روشنفکران است . این دام بزرگی است .
نقل این روزها است .با لیبرال ها ی عزیز کاری ندارم اما  دوستانی که از بغض جمهوری اسلامی ، ضد فلسطین و ضد عرب شده اند … بغض شان از معاویه است …قبول …اما حب شان هم به معاویه است . و این تناقض آشکار و همیشکی شان است .

 

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)