به این دو نقشه در پایین نگاهی بیندازید:

نقشه سمت راست در مورد میزان رای کاندیداهای جمهوری خواه یا دموکرات در انتخابات میان دوره ای سال ۲۰۱۴ در دیستریکت های مختلف است (قرمزها برای جمهوری خواهان و آبی ها برای دموکرات ها)

america-2012-2014

 

به همین ترتیبی که در نقشه سمت چپ هم می بینید که مربوط به انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۲ است، تراکم قرمز (رای به میت رامنی) به مراتب از تراکم آبی (رای به اوباما) بیشتر است. اما آیا این بدان معنی است که رامنی پیروز انتخابات شد؟ البته خیر. در سال ۲۰۱۲ هم می شد همین نقشه را منتشر کرد و گفت آمریکا اینگونه است، گویی که به دلیل زیادتر بودن رنگ های قرمز، کاندیدای جمهوری خواهان برنده شده است. اما خب می دانیم که اینطور نیست.

یک ذره که بخواهم بیشتر هم توضیح بدم مثلا می توانم به یکی از ایالت های سرنوشت ساز اشاره کنم مثل نوادا. اوباما در ایالت «نوادا» فقط در ۲ منطقه رای گیری (یکی در جنوب و یکی در غرب) برنده شد. میت رامنی اما در ۱۶ منطقه بیشتر از ۵۰ درصد رای بدست آورد. اما در نهایت اوباما در «نوادا» برنده شد. چون دو منطقه ای که اوباما پیروز شد جمعیتی بیشتر از ۱۶ منطقه ای که رامنی پیروز شد را در خودش جای داده بود.

مثال ایرانی ش، مقایسه دشت کویر با تهران است. اگر من برم در دشت کویر به جلیلی رای بدهم و ۷۰

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)