روند استقلال جنوب کوردستان بعداز اشغال مناطق موصل از طرف نیروهای داعش، جنگ شیعە و سنی در عراق و آزادی مناطق مناقشەدار جنوب کردستان از جملە شهر تاریخی کرکوک، کە بە قدس کردستان شناختە شدەاست از طرف نیروهای پیشمرگ کردستان رو بە تسریع است.
پانصد سال پیش در سال 1514 بە دنبال جنگ بین امپراطوری عثمانی سنی و امپراطوری صفوی شیعە کوردستان قربانی جنگ میان طرفداران دو فرقۀ مذهب اسلام گردیدە و بەدوبخش تقسیم شد. بعدها در سال ١٩١٨ پس از جنگ جهانی اول و فروپاشی امپراطوری عثمانی، خاک کردستان بار دیگر در بین سە کشور تازە تاسیس عراق، سوریە و ترکیە تقسیم شد. میهن کردها خارج از ارادە و خواست مردم کورد تقسیم و تجزیە گشتە و از روز تجزیە کردستان تا امروز مردم کرد بی وقفە برای احقاق حقوق انسانی و حق تعیین سرنوشت خویش مبارزە کردەاند. جنبش امیر خان لەپزێرین در سال 1609 در منطقە ارومیە علیە شاە عباس صفوی بە منظور کسب استقلال کردستان از سلطە صفویان آغاز مبارزە مردمی بود کە پانصد سال است همچنان ادامە دارد.
تجزیە کردستان و بدنبال آن تقسیم و تاسیس کشورهای جدید در خاورمیانە بعداز جنگ جهانی اول، خارج از ارادە و خواست ملل و اقوام منطقە خاورمیانە بودە، کە نتیجە آن وجود دیکتاتورها و حکومتهای توتالیتر وابستە بود کە وظیفە اصلیشان سرکوب مردم برای حفظ منافع استثمارگران برندە جنگ جهانی دوم و حفظ حاکمیتشان بود.
نتیجە این وضعیت وجود دهها جنگ کوچک و بزرگ منطقەای، داخلی و حتی جنگ بین ایران و عراق و دیگر جنگهای خاورمیانە بودە است. برغم غنای منابع زیرزمینی اقتصاد منطقە عقب ماندە، بیشتر مردم زیر خط فقر زندگی کردە و مردم این کشورها از کمترین امکانات آموزش و پرورش برخوردارند. در مقابل سرمایە مردم این منطقە برای خرید سلاح و امکانات نظامی جهت سرکوب آنها بە غارت بردە میشود.
جنبش معروف بە بهار عربی و نتایج آن به وضوح نشان داد کە بدون حل مسائل منطقەای، ملی، قومیتی و مذهبی دمکراسی نمیتواند در خاورمیانە برقرار شدە و نهادینە شود. برغم وجود قانون اساسی بەظاهر دمکراتیک عراق، کە از سە بخش اصلی شیعە، سنی و کردها تشکیل شدە است، حکومت و فرهنگ سرکوب هنوز تغییر بەخود ندیدە است و بەخاطر تجربیات گذشتە اعتمادی بین تشکیل دهندگان عراق وجود ندارد و این وضعیت عراق را بە پرتگاە از هم پاشیدگی نزدیکتر کردە است.
از قرن شانزدەهم تا پایان جنگ جهانی دوم، قارە اروپا یکی از جنگ زدەترین و بحرانی ترین مناطق جهان بود. پس از استقلال کشورهایی کە پیش از این تحت سلطە امپراطورهای کوچک و بزرگ منطقە بودند، دمکراسی و توسعە در این قارە تثبیت شد و سر انجام اتحادیە اروپا و بازار مشترک اروپا تشکیل شد؛ بهگونەای کە اکنون قارۀ اروپا جزء باثبات ترین و دمکراتیک ترین مناطق جهان است، کە قوانین کشورها و اتحاد بین کشورهای تشیکل دهندۀ آن بر اساس اصول اخلاقی، حفظ حقوق انسانی، حق تعیین سرنوشت ملل و اقوام تشکیل دهندۀ این کشورها، دمکراسی، توسعە و حرمت کرامت انسانی پایەریزی شدە است. نمونەای کە میتواند برای خاورمیانە نیز قابل تامل باشد.
برای اینکە خاورمیانە و ایران صلح، ثبات و دمکراسی بەروی خود ببیند، لازم است نقشە ژئوپلیتیک منطقە از نو بر اساس خواست ملل و اقوام منطقە طراحی شود؛ ملل و ملیتهای منطقە حقوق پایمال شدە خود را کسب کنند تا بتوان در شرایط مساوی بهسوی آبادی و همزیستی مسالمت آمیز و مترقی در این منطقە قدم برداشت. از این رو روند استقلال در جنوب کردستان میتواند بە سونامی نو در خاورمیانە تبدیل شود. تصوّر استقلال کوردستان برای حاکمان ایران، سوریه و تا حدودی ترکیە کنونی دلهره آور است. اما این روند دومینوی دیکتاتورهای منطقە را با آزادی ملل منطقە، دمکراسی و توسعە و صلح بە هم خواهد ریخت و روند خونریزی کە از پانصد سال پیش در منطقە آغاز گشتە است را پایان خواهد داد.
استقلال کردستان تجزیە هیچ کشوری نیست، بلکە در چنین حالتی اتحاد میهنی است کە پانصد سال پیش از طرف نیروهای اشغالگر منطقە و خارج از ارادۀ مردم کرد تجزیە گشتە و التیامی برای زخمهای عمیق خاورمیانە است. برغم سرکوب و سیاست همگونسازی مردم کردستان از طرف حکومتهای این کشورها، مردم کرد هرگز با جامعە این کشورها ادغام نشدە و مبارزە جهت حفظ هویت خود را ادامە دادە اند. در پانصد سال گذشتە حاکمان و نظامهای زیادی آمدە و رفتەاند، حکومتهای سرکوبگر زیادی بە پایان و زوال رسیدەاند، سرکوب و قتل عامهای زیادی علیە مردم کرد بە نمایش گذاشتە شدەاند، ولی مبارزە مردم کرد همچنان ادامە دارد و امروز سراسر کردستان را گرفتە است.
اکنون باید برای همە روشن شدە باشد کە تا مسئلە کرد حل عادلانە بەخود نبیند نە دمکراسی در منطقە شکل خواهد گرفت و نە منطقە پیشرفت و توسعە تضمین خواهد داشت.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)