۹ نفر از رندانیان سیاسی زندان گوهردشت کرج (رجایی شهر) با ارسال نامه سرگشاده‌‌ای ضمن اعتراض به تبعید زندانیان سیاسی، این کار را غیرقانونی خوانده و خواستار پایان دادن به این برخورد با زندانیان سیاسی که به استناد این نامه، هزینه جانی، مالی و روانی بیشتری به خانواده‌‌های زندانیان وارد می‌کند، شده‌اند.

این نامه که به امضای محمد بنا زاده، امیر خیزی، رضا اکبری منفرد، خالد حردانی، افشین حیرتیان، شاهرخ زمانی، رضا شهابی، اصغر قتان، صالح کهندل و علی محمد منصوری رسیده و به مرکز حامیان حقوق بشر ارسال شده است، خطاب به “مردم شریف و آزاده ایران” نوشته شده است.

متن کامل این بیانیه به شرح زیر است:

مردم شریف و آزاده ایران !

سال‌هاست  رژیم جمهوری اسلامی برخلاف شخصی بودن امر مجازات که نباید به خانواده ها تسری بکند، روش تبعید را در حق زندانیان به کار می‌برد که نتیجه آن مجازاتی است که در حق خانواده‌ها اعمال می‌شود. که کاملا برخلاف قانون است و مجازات خانواده‌هاست ، نه فقط متهم یا زندانی !

تبعید، یک مجازات اضافه در حق زندانی است که فقط باید به‌وسیله روش  قانونی نسبت به زندانیان اعمال شود .

همچنین اصل ۱۶۸ قانون اساسی حتا در نوع رسیدگی ، امتیازاتی برای زندانیان سیاسی در نظر گرفته است ، که یکی از آنها امر تفکیک زندانیان می باشد ، که زندانیان سیاسی را  بر حسب نوع اتهام در کنار زندانیان عادی نگهداری نمی کنند.  نگهداری آنها در کنار زندانیان عادی بر خلاف قانون و اخلاق است .

متاسفانه به خصوص بعد از حوادث خردادماه ۱۳۹۳ در بند۳۵۰ زندان اوین و سرکوب و مقاومت زندانیان سیاسی شاهدیم که بسیاری از زندانیان سیاسی به  زندان های شهرهای گوناگون کشور از جمله کرج، مشهد ، تبریز ، اهواز ، ایذه ، بندر عبا س و… تبعید کرده اند.

آنها را در کنار زندانیان عادی و در بند هایی نگهداری می کنند که کمترین امکانات انسانی در آنجا وجود ندارد. در کنار زندانیانی که خود قربانیان بی‌عدالتی های حاکم می باشند ، از جمله زندانیانی که طی این سالهای بی قانونی تبعید شده اند به نام های زیر می توان اشاره کرد:

ضیاء نبوی ،ضیاء موسوی، ارژنگ داوودی ،آیت مهر علی بیگلو، شهرام رادمهر،  حسن چینیان، نامق محمودی ،حسن جوانی ، مهمد جراحی، علی معزی، مهدی خز علی ، نگار حائری، ماشااله حائری، سعید شاه قلعه، محمد رضا سیف زاده، علی اصغر محمودیان، حسن طرلانی، مهدی محمودیان، مسعود باستانی، حشمت طبرزدی، احمد زید آبادی، فرزاد مردانی، رضا ملازاده، حسن تفاح، و… بسیاری از زندانیان سیاسی و عقیدتی دیگر .

آن چه به نظر می رسد ، این سیاست برای درهم شکستن اتحاد و همبستگی و مقاومت زندانیان سیاسی از سوی رژیم است .

این جا‌به‌جایی‌ها وتبعیدهای غیرقانونی، هزینه‌ها و مخارج بسیار زیاد جانی و مادی و مالی ، روحی و عاطفی برای زندانیان و خانواده‌هایشان در بر داشته است .

از جمله مرگ چند تن از اعضای خانواده‌های زندانی‌ها مثل آقای شهرام احمدی هموطن کرد و اهل سنت ما که  تنی چند از خانواده‌اش در تصادف جان باختند. همچنین مادر و همسر حمید رضا عارفی که در حین باز گشت از زندان مسجد سلیمان در تصادف جاده‌ای کشته شدند و همینطور مادر محسن قشقایی که بعد از ملاقات در حین بازگشت از ملاقات در حین بازگشت در تصادف جان باخته است .

گذشته از این‌ها ما زندانیان سیاسی، حوادثی را که ممکن است در تبعیدگاه‌های ناشناخته در کمین باشد  پیش‌بینی می‌کنیم.

۱-      وجود مواد مخدر در بندهای عمومی که مستقیم و غیر مستقیم و ناخواسته می‌تواند زندانیان را گرفتار کند.

۲-     خطرات ناامنی روحی و روانی، ناشی از حضور در کنار زندانیان معتاد و بیمار و در گیری‌های خشن درون زندان .

۳-     شرایط بسیار نامناسب بهداشت و سلامتی در بندها و احتمال مبتلا شدن به بیماری‌های عفونی و شایع و مسری مثل ایدز و هپاتیت که در دراز مدت آثار آن پیدا می‌شود.

۴-      احتمال حرمت‌شکنی و درگیری گسترده بین زندانیان سیاسی و غیرسیاسی کم‌تجربه ، چه در بندها و سالن ملاقات ، که نمونه‌هایی از آن مشاهده شده است .

لذا ما زندانیان سیاسی تبعید زندانیان را محکوم می‌کنیم و در خواست داریم که  رژیم امر تفکیک زندانیان را رعایت کند. چرا که هم تبعید و هم اختلاط زندانیان ، عملا خلاف قانون بوده است و هزینه‌های پیش‌بینی نشده برای زندانیان و خانواده‌های آنها را در بردارد.

۱- محمد بنا زاده امیر خیزی ۲- رضا اکبری منفرد ۳- خالد حردانی ۴- افشین حیرتیان ۵- شاهرخ زمانی ۶- رضا شهابی ۷- اصغر قتان ۸- صالح کهندل  ۹- علی محمد منصوری

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)