آدم ها بر اساس واکنشی که به تجاوز نشان می دهند دست کم به سه دسته تقسیم می شوند:

اول کسانی که به پرستش متجاوز می پردازند. این دسته نیازی به مقاومت یا حتی پیش گیری از وقوع مجدد تجاوز احساس نمی کنند و اتفاقا بازی این آدم ها قربانی بودن برای کسی است که به آن ها تجاوز می کند و ممکن است از مورد تجاوز قرار گرفتن لذت هم ببرند. نام این بازی را (( من آدم خوبی هستم و به همین دلیل تحمل می کنم. )) می گذاریم.

این آدم اغلب عضو گروهی با رهبری خودکامه می شوند و از مورد ستم واقع شدن توسط این رهبر لذت می برند.

 

دوم کسانی که تجاوز را تحمل می کنند ولی ادای مقاومت در برابر تجاوز را در می آورند. این آدم ها دوست دارند به عنوان قربانی شناخته شوند و به طورخودآگاه یا ناخودآگاه با امتیازهای قربانی بودن وارد بازی (( من قربانی هستم نه گناه کار )) می شوند. بهره مندی از امتیازهای مورد تجاوز قرار گرفتن مانع پیش گیری از وقوع مجدد تجاوز در این آدم ها می شود.

قرار گرفتن در موضع قربانی باعث می شود بتوانند دیگران را در مورد هر چیز مربوط به خودشان مقصر بدانند و از پذیرش مسولیت خودشان شانه خالی کنند. دسته اول و دوم یک ویژگی مشترک دارند و آن غر زدن است. دسته اول به نق زدن در مورد رنج شان افتخار می کنند و دسته دوم با نق زدن از مسولیت شان فرار می کنند.

 

سوم کسانی که اگر جلوگیری از تجاوز را ممکن بدانند در برابر آن مقاومت می کنند و اگر نتوانند از تجاوز جلوگیری کنند تلاش می کنند از وقوع مجدد تجاوز پیش گیری کنند. این آدم ها فقط می خواهند آدم باشند.
حکومت های استبدادی تلاش می کنند فرهنگی ایجاد کنند که سازنده آدم های دسته اول و دوم باشد. در چنین فرهنگی آدم ها یاد نمی گیرند که از موضع برابر با هم مواجه شوند چون ارتباط از موضع برابر، ویژگی فرهنگ دموکراتیک است و فرهنگ دموکراتیک منجر به محو فرهنگ و حکومت استبدادی می شود.

ارتباط از موضع برابر بدون مسولیت پذیری طرفین ارتباط غیرممکن است و از آنجا که مسولیت پذیری همراه با رنج تعهد به مسولیت است، شانس گرایش به ارتباط از موضع نابرابر افزایش می یابد. به عبارت دیگر گاهی در ارتباط مان موضع پایین تر را انتخاب می کنیم تا (( راحت تر )) باشیم. ارتباط از موضع پایین تر یک امتیاز مهم داراست:

(( تو در موضع برتر هستی پس مسولیت با توست نه من. ))

در حالی که اگر ارتباط از موضع برابر باشد هر دو طرف مسول هستند. در این ارتباط دیگر نمی توانیم فقط (( نق )) بزنیم و غرغر کنیم و شکایت داشته باشیم، بلکه خودمان هم مسول وضعیت خودمان هستیم.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)