نامه تکان‌دهنده «لیلا زمرّدیان» که ۳ یا ۴ روز قبل از ترور مجید شریف واقفی به رؤیت تقی شهرام و دوستانش می‌رسد، سندی گویا و تأمل‌برانگیز است. افسوس که اینگونه اسناد که در شمار سرمایه‌های مردم ستمدیده ماست احتکار شده و قطره‌چکانی بنا بر موقعیت و مصالح گروهی در اختیار عموم قرار می‌گیرد. حالا بیش از ۴۰ سال از نگارش نامه گذشته و پژمردگی و غبار بر برگهای سبز نشسته‌است. آیا عدم انتشار آن از جمله به خاطر اشارات صریحی است که به اختناق درون تشکیلات و جبر جو و شانتاژ شرایط دارد؟

ویدیوی این بحث را از اینجا ببینید

متن کامل نامه در آدرس زیر
http://www.hamneshinbahar.net/article.php?text_id=146

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)