آخـرین سَمـت !  بله.

همه ی سویه هایِ عشق را  در نوردیدم      با   تو

با دور و  نزدیکِ  تو    تا  آخر ِآغازین  صورتِ عشق ِ تو   بود و  نبودِ تو

تا  اِسم ِ    جلوه ی  یکپارچه ی   تو

اکنون  بگذریم :  از  سر اَنگـُشت ها    نوکِ  سَر  تا   کفِ پایِ  تو

بوسیدم  همه ی  تو  را     در  سایه ی   کِرِشمه هایِ  لَمس  تو               آه از آن  تماس هایِ  زمین   با  دامَن ِ تو !

آنهمه خبرِ  جنگ و  ویرانی و  بیماری را  دقّت کردیم  با  هم

در زمینی که   به هرجایش  رسیدم   اشیاء  حاضر بودند  آنجا

آدم ها  حاضر    قلب ها  فکرها  حاضر   نیازها  زودتر حاضر

طِی شده بود  این مسیر  پیش از  من    کشف  شده بود  همه ی  زمین       با  پرچم دار  و    پـَرده دار و    هنوزهایَش

  -به  هرجا که  می رسم، پیش از من،  چند مست  آنجا  ترانه  خوانده اند  و   در  همین  دما :  رَفته اند  …     از  آنجا و  اینجا

-کافی  نیست انگار زحمت هایِ سابِق    نه نیست   کافی نیست

   در  این  آستانه ی   شورشِ   ناگهانیِ  دُکمه ها .

 

 

امیر سارم

 https://t.me/amirsarempoems

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)