GOLPA-99I (1)

 

 

 

 

 

 

 

 

برای دیدن ویدیو لطفا اینجا کلیک کنید:

http://www.jadidonline.com/images/stories/flash_multimedia/Golpa_test/golpa_high.html

اکبر گلپایگانی، اولین آوازش در برنامه گل‌های جاویدان را برای نوروز سال ۱۳۳۸ اجرا کرد. او هر سال ترانه‌ای به مناسبت سال نو اجرا می‌کرد که یکی از معروف‌ترین آن‌ها آوازی است که شعر آن با “مست مستم ساقیا دستم بگیر” شروع می‌شد.

از دیگر از آوازهای معروف گلپایگانی، که بعدها به “گلپا” هم شناخته شد، آوازی است که با “محمد ظاهر” خواننده افغانی اجرا کرده است. گلپا این آواز را در سفری اجرا کرد که با برخی از هنرمندان برای روز جهانی زن به افغانستان و پاکستان رفته بود.

گلپا درباره این آواز می‌گوید:”برای برنامه‌ای با موضوع گرامی داشت مقام زن به افغانستان دعوت شده بودیم که با محمد ظاهر خواننده افغانی آشنا شدم. به “اسد الله ملک” نوازنده تنبک که همراه ما بود گفتم دلم می‌خواهد با محمد ظاهر آواز مشترکی برای بهار بخوانم. ملک گفت حالا که وقتی تا عید نمانده. در ثانی محمد ظاهر که دستگاه‌های موسیقی ایرانی را نمی‌شناسد. گفتم به هر حال یک دستگاه پیدا می‌شود که او هم آن را بشناسد”.

سرانجام گلپا و محمد ظاهر این آواز را در دستگاه ماهور با شعری با مطلع “بگذار به سودای تو مردانه برقصم” خواندند که آهنگ آن را اسد الله ملک ساخت.

آخرین آواز بهاری گلپا ماجرایی شنیدنی دارد. این آواز در کشاکش روزهای انقلابی سال ۱۳۵۷ برای نوروز سال ۱۳۵۸ ساخته شده بود اما هیچ‌وقت مجال پخش‌ شدن از رادیو و یا آمدن به بازار به صورت یک آلبوم را پیدا نکرد. این آهنگ با شعری از سعدی برای برنامه گلهای تازه برنامه شماره ۱۱۹ در نظر گرفته شده بود.

اکبر گلپایگانی در گفتگویی داستان اولین و آخرین آوازی را که به مناسبت بهار خوانده باز می‌گوید.

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)