اردوی کار ||| پس از هفته‌ها درگیری، واشنگتن اولویت خود را از عملیات مستقیم نظامی به تحریم‌های گسترده، محاصره اقتصادی و فشار مالی تغییر داده است. رسانه‌های آمریکایی از جمله فایننشال تایمز، وال‌استریت ژورنال و واشنگتن‌پست این تغییر را ناشی از بن‌بست راهبردی جنگ، هزینه‌های سنگین نظامی، فشارهای سیاسی داخلی و نگرانی از کاهش آمادگی آمریکا در برابر چین و روسیه می‌دانند.

واشنگتن به این جمع‌بندی رسیده که نه تغییر حکومت در ایران با حمله نظامی دست‌یافتنی است، نه اشغال ایران با درگیری زمینی امکان‌پذیر است، و نه ادامه جنگ فرسایشی به خاطر هزینه هایش برای آمریکا مقدور است. به همین دلیل ابزار اصلی دوباره به تحریم، محاصره مالی، فشار بر صادرات نفت و بازدارندگی دریایی منتقل شده است.

هم‌زمان، نشانه‌هایی از بازآرایی سیاست خاورمیانه‌ای آمریکا نیز دیده می‌شود. ائنلاف هایی نظیر پیمان مکه اساسا در واکنش به ناکارایی و بن بست ایده ی اتکای یک جانبه به قدرت نظامی آمریکا و پایگاه هایش در خاورمیانه از سوی رژیم های عربی شکل گرفت، اما آمریکا در خروج از بن بست راهبردی تلاش می کند از آن به نفع سیاست های خصمانه خود علیه تهران بهره برداری کند.

مدیریت تنش میان اسرائیل و ترکیه بر سر نفوذشان در سوریه، آغاز اجرای برنامه خروج تدریجی نیروهای ائتلاف از عراق -که تا پایان سپتامبر ۲۰۲۶ ادامه می یابد- دو محور دیگر از بازآرایی سیاست خاورمیانه ای آمریکا هستند. واشنگتن می‌کوشد نقش خود را از «ضامن مستقیم امنیت منطقه» به «مدیر شبکه‌ای ائتلاف‌ها» و مدیریت اختلافات میان متحدان منطقه ای تغییر دهد.

در مقابل، کشورهای منطقه نیز در پی جنگ اخیر، بیش از گذشته به دنبال ایجاد سازوکارهای امنیتی مستقل هستند؛ روندی که از این ظرفیت برخوردار است که ساختار امنیتی خاورمیانه را به تدریج به سمت نظمی چندقطبی‌تر سوق دهد.


حکمرانی در بن‌بست فساد؛ قربانی شدن معیشت و سلامت در پناه شرایط جنگی

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)