حمله ی آمریکا به ایران قابل پیش بینی بود. کاملاً واضح بود که هدف ترامپ از توافق نامه پرکردن ذخایر نفتی و نجات دادن گریبان خود از دست متحدانش است که به سبب وضع بد اقتصادی از او گله مند بودند، آشکار بود که او به جنگ بازخواهد گشت. در روزهای پس از تفاهم نامه، رسانه ها خبر از نقل و انتقالات تسلیحاتی زیادی توسط آمریکا در منطقه دادند. معلوم بود که آمریکا به این زودی حاضر به ترک منطقه نیست و در فکر بازسازی موقعیتش به نحو دیگری است .
بدین ترتیب مقصود اولیه ی ترامپ که پرکردن ذخایر نفتی بود حاصل شد و البته هیچ یک از مراحل بعدی توافق از قبیل آزاد کردن بخشی از پول های ایران ، لغو تحریم ها و خروج نیروهای اسراییلی از لبنان که خواست ایران بود عملی نشد. در حالی که ایران قول داده بود که اگر اسراییل از لبنان خارج شود به قرارداد برجام ۲ توافق خواهد کرد و به محدودیت های هسته ای رضا خواهد داد که بزرگترین خواست آمریکا ، اروپا و از همه بیشتر اسباب نگرانی اسراییل بود.
بخش بازکردن تنگه هرمز و اجازه به تردد کشتی ها نقد بود و وعده های آمریکا نسیه بود. وضعیت امروز فقط یک معنا دارد: این که ترامپ با توجه به ساده لوحی مقامات ج ا خواستار تسلیم بدون قیدوشرط است. همه چیز حاکی از انعطاف بیش از حد مذاکره کنندگان بود که حاضر شدند در مورد مسألۀ هسته ای هم کوتاه بیایند؛ چیزی که حیات و ممات ایران بدان بستگی دارد.
می خواهید نمونه ای از خوشخیالی این مقامات را بگویم؟ کافی است به سخنان قالیباف توجه فرمایید. او اکنون ظاهراً تنها چهرۀ برجستۀ حکومتی با عنوان رئیس مجلس است(البته مجلسی که بسته است) که علنا می گوید:«ما باید سنگر را از بچههای لانچر تحویل بگیریم و مردم را از زیر فشار اقتصادی دربیاوریم»
این به معنای آنست که قالیباف بسیار ساده لوحانه فرض می کند جنگ تمام شده است. البته طبق معمول خروس قندی هم یادش نمی رود و وعدۀ گشایش اقتصادی هم می دهد. راه عوامفریبی همواره برای این گروه آماده بوده و بعد هم به سرعت وعده هایشان را از یاد برده اند. در شرایطی که خود مردم را در تنگنای اقتصادی گذاشته اند، به مخالفان خود که خواستارایستادگی اصولی و دفاع از منافع ملی هستند تهمت جنگ طلب می زنند و وعده می دهند که با دادن امتیاز به دشمن قهار، صلح وگشایش اقتصادی فراهم خواهدشد.
البته دراین جنگی که امروز دوباره درگیرش شده ایم به کویت و بحرین حمله شده ولی از امارات متحد اسراییل خبری نداریم!؟ قرار نیست به گاوصندوق دزدان لطمه ای بخورد.
ایران کارت های برنده خوبی برای به زانو در آوردن حریف خود دارد به نحوی که امثال مدودف نیز یادآور شدند که باب المندب هم می تواند بسی از تنگه هرمز کارآمدتر باشد ولی حکومت فاسد و دزد حاضر است ایران را فدای خواست های حقیر خود کند.
دزدان حاکم نمی دانند و ثروت باد آورده نمی گذارد چشمانشان باز شود که اسراییل و آمریکا خواستار دست نشاندگی دوباره ی ایران هستند و برای این منظور آنچه درمورد برگرداندن کشور به عصر حجر گفته اند، جدی است. در زدن زیرساختارهای ایران تردید نخواهند کرد و مذاکره کنندگان هالو هم نمی توانند در این میان ایمن بمانند.
ایران چه نیازی به برداشتن تحریم ها در شرایط فعلی دارد؟
شما قبلاً با شرکتهای معتبر نفت و گاز روسیه تفاهمنامه بزرگترین سرمایهگذاری خارجی در تاریخ اقتصاد ایران را امضا کردید، روسها هماکنون در حال اجرای ۴ میلیارد دلار سرمایهگذاری در صنعت نفت ایران هستند که قرار است ۱۰ برابر شود. در جریان مذاکرات با چین پیرامون برنامه همکاری ۲۵ ساله و پیش از دولت سیزدهم، یک بسته فاینانس (تسهیلات اعتباری) ۵۰ میلیارد یورویی از سوی چین برای توسعه زیرساختهای حملونقل و نوسازی سیستم ریلی ایران پیشنهاد شد که به سبب سیاست ضد چینی ناکام ماند. چین برای دور زدن تحریم ها، بانکی اختصاصی برای شما تاسیس کرده بود که با بی محلی شما مواجه شد همچنانکه پروژه ی ساخت و برقیسازی راهآهن سریعالسیر تهران-قم-اصفهان همچنان لنگ باقی مانده است.
تلاش حاکمان ایران نجات دارایی های خودشان و ایمنی خود و خانواده ی خودشان است و غارت ایران تا آخرین دقیقه و ثانیه وگرنه با اتخاذ سیاست مستقل و ملی می توانستند هم به اقتصاد سر و صورت بدهند و هم تسلیحات دفاعی هم از روسیه و چین بخرند تا با قدرت در مقابل حریف بایستند.
۱۷ تیر ۱۴۰۵
Wednesday 08 July 2026
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.