«تو ناشناس نبودی»
تو ناشناس نبودی؛
ما دیر شناختیمت.
تو
خواهر غریب خانه ما بودی،
خواهر زنان این سرزمین،
خواهر مردانی
که هنوز
داغ را با سکوت حمل میکنند.
تو ناشناس نبودی؛
جان فدا بودی،
نامی که بر کاغذ ننشست،
اما بر قلب یک ملت
حک شد.
ما ناشناسیم
اگر نام جاویدنامان را
به عدد بسپاریم؛
اگر هزاران آرزو را
در حاشیه خبر جا بگذاریم؛
اگر ندانیم
هر پیکر بی نام،
تمام یک جهان بوده است.
دژخیمان
قلب تو را نشانه گرفتند،
اما ندانستند
قلبی که برای وطن میتپد،
با گلوله خاموش نمیشود.
داغ تو
بر سر یک ملت سنگینی میکند؛
نه چون مرگ پایان تو بود،
بلکه چون زندگی تو
حق ساده ای بود
که از تو ربودند.
ضحاک
تقاص پس داد؛
و آنان که هنوز
بر تخت خون نشسته اند،
روزی
در برابر نام تو
و نام تمام جاویدنامان
حساب پس خواهند داد.
تو ناشناس نبودی؛
تو خواهر ما بودی،
تو صدای زخمی وطن بودی،
و تا ابد
در حافظه مردم
زنده خواهی ماند.
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نظر را بنویسید.