نزدیک به هشتاد روز از آغاز درگیری نظامی بین رژیم ایران با دولت‌های راست-افراطی حاکم بر آمریکا و اسرائیل می‌گذرد، در این بین زمزمه مذاکرات بین تهران و واشنگتن مجدد شنیده می‌شود! مذاکراتی که تهران تکذیب می‌کند و واشنگتن تایید کرده است! تا کنون هم در مورد طرفین مذاکرات و چگونگی ساز و کار آن اطلاعاتی در دست نیست!

اما چه مذاکرات در میان باشد و چه نباشد باید به یک نکته توجه داشت که رژیم ایران در این جنگ در نقطه ضعف قرار دارد! از تنها اهرم‌های باقی‌مانده مقامات تهران تنها دو گزینه باقی مانده است! نخستین‌ گزینه انسداد «تنگه هرمز» است که آن را هم میشود گفت تا کنون حفظ کرده است اما با این حال به برخی کشتی‌های آسیایی اجازه عبور و مرور دارند!

گزینه دوم آن، پتانسیل حملات موشکی است که به واسطه داشتن شهرای زیرزمینی موشکی توانسته آنان را حفظ کند! این که چرا تا کنون این توانایی از دست نرفته چندین علت دارد:«در عمق زیاد قرار دارند، شهرهای موشکی در محیط سنگی مقاوم هستند و میرایی سریع امواج ضربه تنها باعث ترک‌های خورد در مکانی که شهرهای موشکی قرار دارند می‌شود!»

این عوامل باعث می‌شوند که انرژی انفجار به‌طور مؤثر به هدف منتقل نشود و تخریب کامل این سازه‌ها بسیار دشوار باشد. در عمل، از کار انداختن کامل چنین تأسیساتی نیازمند شرایطی است که دستیابی به آن‌ها در بسیاری از سناریوها امکان‌پذیر نیست، بدین جهت رژیم ایران توانسته هنوز توان موشکی خود را حفظ کند!

اما فارغ از این موارد رژیم ایران دیگر چیزی برای عرضه کردن ندارد! نیروی دریایی را خود را از دست داده است! نیروهایی هوایی نابود شده است، پدافند هوایی دیگر وجود ندارد که باعث کنترل تمام آسمان ایران توسط ارتش‌های اسرائیل و آمریکا شده است، اکثر مراکز سیاسی و امنیتی توسط حملات ارتش اسرائیل از بین رفته‌اند، بر روی زمین توسط سازمان اطلاعاتی موساد اسرائیل نیز مورد حملات قرار میگیرد و اکنون نیز زیرساخت‌های غیرنظامی انرژی در تیررس نابودی قرار دارند!

فارغ از این موارد، رژیم ایران با فقدان رهبری سیاسی روبرو است، چرا که تمام افراد اصلی تصمیم‌گیرنده در ایران از جمله علی خامنه‌ای، علی لاریجانی و فرماندهان سپاه پاسداران کشته شده‌اند و در مورد ماهیت وجودی رهبری کنونی یعنی مجتبی خامنه‌ای اطلاعاتی در دست نیست! نبود همین رهبری سیاسی باعث شده یک ناهماهنگی در تصمیمات وجود داشته باشد! تاکید سپاه پاسداران بر ادامه جنگ و ارسال سیگنال‌هایی درون کشور برای مذاکرات صلح با آمریکا که به گزارش رسانه‌های بین‌المللی از سوی محمدباقر قالیباف رییس مجلس رژیم ایران ارسال شده به خوبی این عدم هماهنگی و آشفتگی در سطح رهبری سیاسی در ایران را نشان میدهد!

اما در کنار تمام این نقاط ضعف، رژیم ایران از عدم مشروعیت مردمی نیز رنج می‌برد! برخلاف آن‌چه پروپاگاندا رژیم ایران سعی دارد با کارناوال‌های خیابانی نشان دهد، این رژیم به تعدد دفعات توسط جامعه ایران در اعتراضات خیابانی زیر سوال رفته و در آستانه سرنگونی قرار گرفته است! مخصوصا پس از قتل‌عام ۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴ که دست‌کم بیش از ۳۶ هزار و ۵۰۰ ایرانی توسط مأموران سرکوبگر امنیتی رژیم کشته شدند فاصله بین رژیم ایران و مردم ایران بیش از گذشته شده است!

همچنین بخشی از همین مخالفان رژیم درون کشور به علت سیاست سرکوب خونین رژیم ایران و ناکارآمدی اپوزیسیون سرنگونی‌طلب در تشکیل یک سازمان سیاسی-نظامی منسجم سراسری در همکاری با ارتش اسرائیل قرار دارند و اطلاعات مربوط به نهاد‌های امنیتی، افراد وابسته به نظام و نقاطی که تجهیزات نظامی رژیم ایران در آن قرار دارد را به نهادهای اسرائیلی مانند سازمان اطلاعاتی موساد و ارتش دفاعی منتقل می‌کنند که همین امر باعث میشود رژیم ایران در نقطه ضعف بیشتری قرار بگیرد چرا که همکاری بخشی از جامعه ایران با حمله‌کنندگان‌ باعث گشودن جبهه جدیدی در میدان جنگ جاری خواهد شد که میتواند توان سیاسی و نظامی تهران را به تحلیل ببرد!

از همین جهت با توجه به این موارد رژیم ایران نمی‌تواند بیش از این در مقابل اسرائیل و ایالات متحده مقاومت کند! سیگنال مذاکرات تهران به واشنگتن و گزارش خبرگزاری اسرائیلی «وای‌نت» از تاییدیه منتسب به مجتبی خامنه‌ای رهبر غایب رژیم ایران باعث می‌شود این گمانه‌زنی که برخلاف پروپاگاندا رسانه‌ای تهران، رژیم ایران در آستانه تسلیم شدن است تقویت شود!

چرا که اگر تسلیم صورت نگیرد زیرساخت‌های غیرنظامی مورد هدف قرار خواهند گرفت، آن زمان مقامات تهران از تأمین نیازهای روزانه جامعه هم ناتوان خواهند بود و حتی پایگاه خود را در میان حامیان نظام هم از دست میدهند و به متهم اصلی شماره یک نابودی ایران برای حفظ قدرت سیاسی تبدیل میشوند! به همین دلیل رژیم ایران برای بقای سیاسی خود در نهایت باید تسلیم ایالات متحده شود! تحولات آینده این واقعیت سیاسی را نمایان خواهد کرد!

✍کارن ایزدی، فعال مدنی کوئیر-فمینیست چپ

نظرات

نظر (به‌وسیله فیس‌بوک)